I SA/Wr 1066/09

Wrocław, dnia 10 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością we W. na indywidualną interpretację Ministra Finansów - Dyrektora Izby skarbowej w P. z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 06 maja 2009 r., doradca podatkowy K. K. wniósł, w imieniu A spółka z o.o. we W., skargę na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r., znak [...]. Do skargi załączył pełnomocnictwo procesowe, udzielone mu przez R. K., wskazanego w tym dokumencie jako członka zarządu spółki. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 17 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) organ osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie do jej reprezentowania dokumentem przy pierwszej czynności podjętej w postępowaniu. Obowiązek ten dotyczy także wykazania, że organ ten był umocowany do udzielenia pełnomocnictwa procesowego w imieniu osoby prawnej. W razie nie wykazania takiego umocowania, stwierdzić należy, że pełnomocnictwo złożone w imieniu tej osoby nie wywoła skutków procesowych. Tym samym skarga złożona przez pełnomocnika, legitymującego się takim pełnomocnictwem, nie będzie mogła być uznana za prawidłowo podpisaną. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania stawiane pismom sądowym zostały określone w art. 46 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo powinno zawierać, między innymi, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4). Zgodnie z art. 49 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania temu pismu prawidłowego biegu. W tym przypadku na mocy art. 49 § 1 zd. drugie p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo innym skutkiem, jeżeli przewiduje go ustawa. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, jeżeli nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie jej braki formalne. Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 17 czerwca 2009 r., to jest w momencie doręczenia doradcy podatkowemu K. K. wezwania w tym przedmiocie. Natomiast zakończył się w dniu 24 czerwca 2009 r. (środa). W tak oznaczonym czasie, skarżąca spółka ani jej pełnomocnik nie uzupełnili braku skargi. Wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.