I SA/Wr 107/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi H. P. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 grudnia 2024 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.499.2024.2.AG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 21 lutego 2025 r. stronę wezwano do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (pismo k. 39). Wezwanie doręczono stronie 24 lutego 2025 r. wraz z odpisem odpowiedzi na skargę (urzędowe poświadczenie doręczenia k. 40). W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty, o których mowa powyżej, mają - wedle dyspozycji art. 29 p.p.s.a. - obowiązek wykazania swojego umocowania do wniesienia skargi. Takim dokumentem jest niewątpliwie odpis z odpowiedniego rejestru, tj. z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie ulega wątpliwości, że przedstawiony powyżej warunek formalny podlegają konwalidacji. Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, strona została prawidłowo wezwana do usunięcia zauważonego braku formalnego skargi. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie wskazanego braku skargi nie usunięto. Z uwagi na powyższe, skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało odrzucić, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.