I SA/Wr 1078/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 sierpnia 2016 r. wezwano stronę skarżącą – "A", w terminie siedmiu dni, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej czytelne podpisanie, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym oraz do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzeń doręczono stronie skarżącej w dniu 2 września 2016 r. Strona skarżąca nie uzupełniła powyższych braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.),skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te określa art. 46 § 1 p.p.s.a., wymieniając wśród nich podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak podpisu pod skargą jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. W myśl natomiast art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy czym, jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nadto w myśl art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. - o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), jeżeli lokali wyodrębnionych wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż siedem, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Stosownie do art. 21 ust. 1 ww. ustawy, zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Przepis art. 21 ust. 2 stanowi natomiast, że gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. W sprawie nie ulega wątpliwości, że pismo złożone w imieniu wspólnoty mieszkaniowej powinno zawierać czytelny podpis pozwalający na identyfikację osoby go składającej. Zarazem konieczne jest, wykazanie możności wniesienia pisma w imieniu tego podmiotu. Brak możliwości ustalenia, kto pismo podpisał oraz czy był do tego uprawniony, skutkuje tym, że nie wiadomo, czy pismo to wyraża rzeczywistą wolę podmiotu, w którego imieniu zostało wniesione. Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nie usunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Wobec prawidłowego doręczenia stronie skarżącej w dniu 2 września 2016 r. odpisu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, termin do ich uzupełnienia upływał z dniem 9 września 2016 r. W tak zakreślonym terminie nie dopełniono w/w czynności. W tym stanie rzeczy, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, gdyż w wyznaczonym terminie nie zostały uzupełnione braki skargi, o czym orzeczono jak w sentencji.