I SA/Wr 1081/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu za zaległości w podatku od towarów i usług za listopad 2013 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę. A. M. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. Na skutek uprawomocnienia się postanowienia starszego referendarza sądowego z 31 stycznia 2019 r. o odmowie przyznania wnioskowanego przez Skarżącego prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, Skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 4 września 2019 r., został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka (za potwierdzeniem odbioru) zawierająca odpis ww. zarządzenia z 4 września 2019 r., skierowana pod wskazany przez Skarżącego adres: E[...][...]/[...]/[...], [...] W., Austria, wróciła do Sądu z adnotacją zawartą na druku CN 15: "Nicht angenommmen - Refused" z datą zwrotną: 16 września 2019 r. Z akt sprawy wynika, że skarga nie została opłacona (informacja pozyskana w dniu 2 października 2019 r. od pracownika Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że podany przez Skarżącego adres do doręczeń znajduje się na terenie Austrii. Zatem, dla oceny skuteczności doręczenia ww. odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, konieczne jest odwołanie się do Regulaminu poczty listowej Światowego Związku Pocztowego sporządzonego w Bernie dnia 28 stycznia 2005 r. (Dz. U. z 2007 r. nr 108, poz. 744; dalej: Regulamin). Wskazanym Regulaminem związana jest także Rzeczypospolita Polska, o czym stanowi Oświadczenie Rządowe z dnia 20 marca 2007 r. (Dz.U. z 2007 r. nr 108, poz. 746). W odniesieniu do przesyłek za potwierdzeniem odbioru (tak jak w niniejszej sprawie), obowiązuje zasada określona w art. RL 137 ust. 3 pkt 3.1 Regulaminu, w myśl której potwierdzenie odbioru powinno zostać podpisane w pierwszej kolejności przez adresata, a gdy to nie jest możliwe przez inną osobę do tego upoważnioną na mocy przepisów kraju przeznaczenia. Jeśli przepisy na to pozwalają, to, z wyjątkiem przesyłek doręczanych do rąk własnych adresata, potwierdzenie odbioru może zostać podpisane przez pracownika urzędu przeznaczenia. Z akt sprawy wynika jednak, że do podpisania potwierdzenia odbioru nie doszło, gdyż przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (nr RR [...] PL), została zwrócona Sądowi (nadawcy). Kwestię dotyczącą zwrotu niedoręczonych przesyłek reguluje art. RL 147 Regulaminu. Wedle ust. 1 tego przepisu, administracje pocztowe zapewniają zwrot przesyłek, które nie mogły zostać z jakiegokolwiek powodu doręczone adresatom. Termin przechowywania przesyłek podany jest w poniższych ustępach (ust. 2). Przesyłki, których adresat odmówił przyjęcia lub których doręczenie jest niemożliwe, powinny być zwracane bezzwłocznie (ust. 5 pkt 5.2). Inne niedoręczone przesyłki przechowuje administracja kraju przeznaczenia w okresie ustalonym w jej przepisach. Jednakże termin przechowywania nie może przekroczyć jednego miesiąca, z wyjątkiem szczególnych przypadków, w których administracja kraju przeznaczenia uważa za niezbędne przedłużenie go do maksimum dwóch miesięcy. Zwrot do kraju nadania powinien nastąpić w krótszym terminie, jeśli nadawca zastrzegł to sobie, umieszczając odpowiednią wskazówkę na stronie adresowej w języku znanym w kraju przeznaczenia (ust. 5 pkt 5.3). Stosownie zaś do ust. 8 pkt 8.1, przed zwróceniem do administracji kraju nadania przesyłek niedoręczonych z jakiegokolwiek powodu, urząd przeznaczenia powinien podać, po francusku, przyczynę niedoręczenia. Wyraźną i zwięzłą informację o przyczynie umieszcza się, o ile to możliwe, na przedniej stronie przesyłki, w następującej formie: "inconnu" ("nieznany"), "refusé" ("odmówił przyjęcia"), "déménagé" ("wyprowadził się"), "non réclamé" ("nie podjął"), "adresse insuffisante" ("niewystarczający adres") itp. Na kartkach pocztowych i drukach w kształcie kartek przyczynę niedoręczenia podaje się w prawej części przedniej strony. Zgodnie natomiast z ust. 8 pkt 8.2, informację tę podaje się za pomocą odcisku stempelka lub przyklejonej, właściwie wypełnionej nalepki CN 15. Każda administracja ma prawo dodać w jej własnym języku tłumaczenie przyczyny niedoręczenia i inne przydatne informacje. W obrocie między administracjami, które wyraziły na to zgodę, informacje te można podawać w jednym wybranym języku. Tak samo odręczne adnotacje o niedoręczeniu odnotowane przez pracowników poczty lub przez urzędy pocztowe można, w takim przypadku, uznać za wystarczające. Z kolei, ogólne zasady doręczania listów przez austriackiego operatora pocztowego reguluje ustawa federalna o doręczaniu oficjalnych dokumentów (Zustellgesetz – Zustg). W § 19 tej ustawy przewiduje się, że dokumenty, które nie mogą zostać dostarczone ani przekazane, lub które zostały dostarczone za pomocą depozytu, ale nie zostały odebrane, należy zwrócić nadawcy lub wysłać w miejsce wskazane w tym celu przez nadawcę, a dowód dostawy (dowód dostawy, potwierdzenie odbioru) musi zawierać przyczynę zwrotu, przekazania lub zniszczenia. § 20 wskazuje natomiast, że jeżeli odbiorca lub zastępczy odbiorca mieszkający w tym samym gospodarstwie domowym odmówi przyjęcia go bez przyczyny prawnej, dokument pozostawia się w miejscu dostawy lub, jeżeli nie jest to możliwe, zgodnie z § 17 bez przewidzianych w nim postanowień w celu zapewnienia pisemnej komunikacji. Wszelkie pozostawione dokumenty uważa się za dostarczone. Jeżeli dostawca nie uzyska dostępu do punktu dostawy, odbiorca zaprzecza jego obecności lub odmawia jej przyjęcia, uznaje się to za odmowę przyjęcia. W sprawie, rzeczona przesyłka została zwrócona Sądowi z adnotacją zawartą na druku CN 15: "Nicht angenommmen - Refused", a więc z powodu odmowy jej przyjęcia (art. RL 147 ust. 8 pkt 8.1 Regulaminu oraz § 20 Zustg). Odmowa przyjęcia przesyłki miała miejsce w dniu 16 września 2019 r. Fakt ten potwierdza również informacja zawarta w internetowym systemie śledzenia przesyłek https://postal.ninja/pl. W świetle powyższego przyjąć zatem należało, że skutek doręczenia przedmiotowej przesyłki nastąpił w dacie jej zwrotu, tj. 16 września 2019 r., która to data wyznaczyła bieg siedmiodniowego terminu do uiszczenia kwoty wpisu od skargi. Jako że w tym terminie (upływał on w dniu 23 września 2019 r. – poniedziałek), Skarżący kwoty wpisu nie uiścił, skargę – jako nieopłaconą - należało odrzucić. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.