I SA/Wr 1083/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Asesor WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Marta Klimczak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi I. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] nr [...] stwierdzającą nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie 291 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] rok produkcji 1993. Z akt sprawy wynika, że J. S. w dniu [...] złożył deklarację uproszczoną AKC-U, deklarując podatek akcyzowy wg 65% stawki w kwocie 1.135 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...], nr nadwozia [...], rok produkcji 1993, pojemność silnika 2068 cm ³ Pismem z dnia [...] podatnik wystąpił o zwrot części zapłaconego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu, tj. kwoty 898 zł, powołując się na orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zdaniem strony, należny podatek z tytułu nabycia samochodu wynosi 237 zł i winien być wyliczony wg 13,6 % stawki. Ponadto we wniosku strona podaje cenę samochodu, jego wyposażenie, dane dotyczące stanu technicznego oraz koszty naprawy nabytego samochodu. W toku postępowania strona przedłożyła także kopie faktur dokumentujących zakup części i oraz przeprowadzone naprawy samochodu. Naczelnik Urzędu Celnego we W., po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z dnia [...] stwierdził nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie 291 zł. Organ wyjaśnił, że podatek akcyzowy został zadeklarowany prawidłowo, tj. na podstawie przepisów art. 80 – 82 oraz art. 75 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. nr 87, poz.825 ze zm.). Powołane przepisy, w myśl z orzeczeniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości jakie zapadło w sprawie Macieja Brzezińskiego sygn. akt C 313/05, nie w każdym przypadku są zgodne z art. 90 TWE. Stosowne do wskazań zawartych w uzasadnieniu powołanego orzeczenia ETS, organ dokonał porównania kwoty zadeklarowanego i zapłaconego przez J. S. podatku z rezydualną kwotą podatku akcyzowego, obliczoną z zastosowaniem stawki 13,6% dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm³, zawartą w średniej cenie podobnego samochodu osobowego zarejestrowanego wcześniej w kraju jako nowy. Jako średnią wartość podobnego samochodu organ przyjął wartość samochodu tej samej marki i modelu, roku produkcji o tym samym wyposażeniu ustaloną na podstawie danych z elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych oraz Rzeczoznawców PZM), obowiązującego w dniu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym, tj. za miesiąc sierpień 2006 r. Średnia cena rynkowa podobnego samochodu został pomniejszona o 22% podatek VAT, a następnie o 13,6% podatek akcyzowy. Do tak ustalonej podstawy opodatkowania zastosowano 13,6% stawkę podatku akcyzowego wyliczając rezydualną kwotę podatku. Organ jako średnią cenę brutto podobnego samochodu przyjął kwotę 8.600 zł. Wyliczona rezydualna kwota podatku wyniosła 844 zł. Ponieważ, zgodnie z powołanym orzeczeniem ETS, kwota należnego podatku akcyzowego nie może przewyższać rezydualnej kwoty podatku organ stwierdził nadpłatę w kwocie różnicy między zapłaconym podatkiem akcyzowym a rezydualną kwotą podatku oraz orzekł o oprocentowaniu tej nadpłaty, powołując art. 72 § 1 pkt 1, art. 75 § 3, art. 78 § 1 i § 3 pkt 3 lit.b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz.60 ze zm. – dalej powoływanej jako O.p.). W odwołaniu podatnik zarzucił błędne ustalenie wartości samochodu. Zdaniem strony, organ ustalając wartość samochodu nie uwzględnił indywidualnych cech samochodu, które wynikały z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, nie uwzględnił także zasad użytkowania katalogu INFO-EKSPERT, gdyż nie zastosował korekt wartości bazowej. Opis stanu technicznego samochodu, w ocenie strony, wykluczał zastosowanie do wyliczenia wartości samochodu danych zawartych w elektronicznej wersji katalogu INFO-EKSPERT. Strona domaga się wyceny przez rzeczoznawcę. Ponadto strona podnosi, że w "wartości rezydualnej" zawarty jest koszt zarejestrowania pojazdu, koszt jego sprowadzenia, koszty ewentualnych napraw oraz zysk osoby handlującej pojazdami. Dyrektor Izby Celnej we W. decyzją z dnia [...] utrzymał decyzję organu I instancji, mimo dokonania korekt w zakresie poszczególnych elementów wpływających na wyliczenie wartości pojazdu porównywalnego do nabytego przez stronę. Korekty te nie doprowadziły bowiem do wyliczenia innej wartości samochodu, a tym samym rezydualnej kwoty podatku i nadpłaty w podatku akcyzowym. Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ I instancji wyliczając wartość pojazdu porównywalnego z nabytym przez stronę, przyjął jako rok produkcji rok 1994 zamiast roku 1993, nie uwzględnił, że samochód posiadał lakier metalizowany, pominął fakt wyposażenia samochodu w radio, a także nie uwzględnił przebiegu samochodu. Po dokonaniu korekt w wyliczeniu, cenę brutto porównywalnego samochodu organ odwoławczy przyjął w kwocie 8600 zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał także art. 9 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz. 745). Organ podkreślił, że przeprowadzone postępowanie miało na celu ustalenie wartości rynkowej pojazdów używanych zarejestrowanych w Polsce jako nowe, podobnych do samochodu nabytego przez stronę. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że udokumentowane przez podatnika naprawy samochodu oraz zakup części zamiennych miały miejsce w listopadzie 2006 r. oraz w styczniu 2007 r., a zakup samochodu nastąpił w dniu [..] sierpnia 2006 r., zaś jego rejestracja w dniu [...] października 2006 r. Organ podkreślił, że w dniu [...] sierpnia 2006 r. samochód przeszedł pozytywnie badania w Stacji Kontroli Pojazdów w P. Z., co oznacza, że posiadał kompletne wyposażenie i wszystkie urządzenia w należytym stanie technicznym i sprawne. Udokumentowane przez stronę naprawy zostały dokonane po rejestracji samochodu na terenie kraju i po pewnym okresie użytkowania samochodu, a zatem nie mogły one wpływać na jego wartość w chwili nabycia. Naprawy te, w ocenie organu, są wynikiem normalnej eksploatacji samochodu, a nie np. wypadku, który miał miejsce przed nabyciem tego samochodu. Organ wskazuje, że samochód w chwili nabycia miał 13 lat, po takim okresie użytkowania każdy pojazd ma widoczne oznaki zużycia, a stan techniczny poszczególnych części nie jest najlepszy, jest to uwzględnione w cenie nabycia takiego pojazdu. Późniejsze naprawy samochodu, a także koszty jego rejestracji i sprowadzenia oraz zysk osoby handlującej pojazdami nie mają wpływu na oszacowaną wartość samochodu podobnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu J. S. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego i ustalenie nadpłaty w podatku akcyzowym od faktycznej wartości samochodu ustalonej na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dokumentów. Skarżący podkreślił, że nabyty przez niego pojazd był uszkodzony, zatem nie było podstaw do stosowania wyceny takiego pojazdu na podstawie elektronicznej wersji katalogi INFO-EKSPERT z sierpnia 2006 r. Ponadto do zarzutów formułowanych w tym zakresie w odwołaniu organ odwoławczy się nie ustosunkował. Skarżący podnosi także, że dokonując wyceny samochodu organ uwzględnił wyposażenie, którego ten samochód nie posiadał, w szczególności system ABS, poduszka powietrzna kierowcy, przyciemniane szyby, wskaźnik temperatury zewnętrznej. W skardze zarzucono także naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, przez dokonanie w postępowaniu odwoławczym odmiennych wyliczeń i brak w tym zakresie kontroli instancyjnej. Zdaniem strony, w ramach kontroli decyzji pierwszoinstancyjnej organ odwoławczy, po stwierdzeniu nieprawidłowości w wyliczeniu wartości samochodu, winien decyzję uchylić i przekazać sprawę Naczelnikowi Urzędu Celnego we W. do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] strona zarzuciła także naruszenie zaskarżoną decyzją art. 9 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, przez zaniechanie prowadzenia postępowania w sprawie w sposób określony w art. 8 tej ustawy. Ponadto strona zarzuca, że organ nie zakwestionował wartości nabytego samochody, a zatem brak było podstaw do wyliczania wartości tego samochodu. Strona podtrzymuje także zarzuty zawarte w skardze i podkreśla, że organy obu instancji błędnie przyjęły, że samochód zarejestrowany to samochód całkowicie sprawny technicznie i nieuszkodzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję w tak ukształtowanym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ona prawu, tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze sformułowano głównie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, nie wskazując tych przepisów, ale podnosząc naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania i nieprawidłowe określenie wartości samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego. Strona podniosła także niezastosowanie właściwej procedury, tj. określonej w art. 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. nr 118, poz. 745 – dalej powoływanej jako ustawa o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym). Na wstępie należy odnieść się do ostatniego z zarzutów, gdyż dla oceny prawidłowości postępowania organu zarówno w zakresie ustalenia wartości samochodu, jak i zachowania zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego ma znaczenie, czy winna być w sprawie zastosowana procedura wskazana w art. 8 ww. ustawy. Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym w przepisach art. 1 – art. 6 określa zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r., na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ostatnia zm. Dz. U. z 2007 r., nr 99, poz.666). Sposób ustalenia kwoty zwrotu nadpłaty określono w art. 3 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym. Ustawa ta weszła w życie w dniu 19 lipca 2008 r. (art. 10 ustawy), ale zgodnie z regulacją zawartą w art. 9 przepisy tej ustawy stosuje się także do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem 19 lipca 2008 r., a dotyczących stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r. Powoływany przez stronę, art. 8 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym wprowadza zmianę w ustawie z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ostatnia zm. Dz., U. z 2007 r. nr 99, poz.666), poprzez dodanie art. 82a. Dodany przepis pozwala organom podatkowym zakwestionować wartość samochodu osobowego w przypadku jego sprzedaży w kraju, albo nabycia wewnątrzwspólnotowego, jeśli wartość ta odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu. Przepis określa także tryb postępowania organu w przypadku zakwestionowania podanej przez podatnika wartości. Zmiana wprowadzona do ustawy o podatku akcyzowym (dodany art. 82a), zgodnie z regulacją zawartą w art. 10 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym, obowiązuje od dnia 19 lipca 2008 r. i w związku z jednoznacznym brzmieniem art. 9 tej ustawy oraz szczególną regulacją przewidzianą w przepisach art. 1 - art. 6 nie może mieć zastosowania do ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 30 listopada 2006 r. Należy także wskazać, że od dnia 1 grudnia 2006 r. wprowadzono zmianę stawek akcyzy, w tym przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, zmieniając rozporządzenie Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. nr 87, poz. 825 ze zm.) rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 listopada 2006 r. (Dz. U. nr 210, poz.1551). Z akt sprawy wynika, że skarżący dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] w dniu [...] sierpnia 2006 r. Wniosek o zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym podatnik złożył w dniu [...] stycznia 2007 r. Organ I instancji decyzję o zwrocie nadpłaty wydał w dniu [...] maja 2008 r. Od decyzji tej podatnik odwołał się, organ odwoławczy decyzję wydał w dniu [...] września 2008 r. Uwzględniając powyższe rozważania, dotyczące zastosowania w sprawie przepisów ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym, należy stwierdzić, że zasadnie do przepisów tej ustawy odwołał się dopiero Dyrektor Izby Celnej (obowiązują od 19 lipca 2008 r), stosując zasady wyliczenia kwoty nadpłaty określone w art. 3 i powołując art. 9 tej ustawy, nakazujący zastosowania przewidzianego w tej ustawie trybu zwrotu nadpłaty. Powołany przez skarżącego w piśmie procesowym art. 8 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie, gdyż nie reguluje kwestii związanych ze zwrotem nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów, ale wprowadza do ustawy o podatku akcyzowym, nieistniejące wcześniej, uprawnienie kwestionowania przez organ wartości samochodu osobowego, jeśli stanowi ona podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym i odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu. Kolejny zarzut podniesiony w skardze dotyczy naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasad ta została wyrażona w art. 127 O.p. i jest jedną z podstawowych zasad postępowania, jest to także zasada konstytucyjna wynikająca w art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Każda sprawa, w myśl tej zasady, rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji podlega, w wyniku wniesienia odwołania, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Sprawa powinna być zatem dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta, najpierw przez organ pierwszej, a następnie przez organ drugiej instancji. Konsekwencją powyższej zasady jest ukształtowanie postępowania odwoławczego, w ten sposób, że organ odwoławczy w myśl art. 233 O.p. nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, lecz zobowiązany jest do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ może uchylić decyzję organu I instancji jedynie wówczas, gdy stwierdzi, że rozstrzygniecie sprawy wymaga przeprowadzania postępowania dowodnego w całości lub w znacznej części (art. 233 § 2 O.p.). Stwierdzenie uchybień, które mogą być usunięte w wyniku rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy, skutkuje wydaniem decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i orzeczeniem przez organ odwoławczy co do istoty sprawy albo umorzeniem postępowania (art. 233 §1 pkt 2 lit. a O.p.). Jeśli organ odwoławczy nie stwierdzi uchybień, albo uchybienia te nie mają wpływu na rozstrzygnięcie wówczas utrzymuje decyzję organu I instancji w mocy (art.233 § 1 pkt 1 O.p.).Przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest zatem weryfikacja decyzji organu I instancji i ustosunkowanie się do zarzutów przedstawionych przez stronę w odwołaniu, ale, co należy podkreślić, ponowne rozpoznanie sprawy. Zarówno decyzja organu pierwszej instancji, jak i decyzja organu odwoławczego winny, w myśl art. 210 § 1 pkt 6 O.p., zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, tj. wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Decyzja organu odwoławczego spełnia wskazane wymagania. Rozpoznając sprawę, na skutek wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej we W. ponownie przeanalizował zebrane w sprawie dowody i skorygował stwierdzone uchybienia, co wynika z uzasadnienia decyzji. Ponieważ uchybienia te nie spowodowały zmiany wysokości określonej przez organ I instancji nadpłaty organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Dokonując wyliczenia nadpłaty w podatku akcyzowym organ odwoławczy zastosował przepisy ustawy z dnia 9 maja 2009 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu, która weszła w życie w dniu 19 lipca 2008 r. (tj. po wydaniu decyzji przez organ I instancji) i zgodnie z przepisem art. 9 miała zastosowanie do postępowań wszczętych i niezakończonych przez dniem 19 lipca 2008 r. Jednocześnie należy stwierdzić, że wynikający z przepisów tej ustawy sposób wyliczenia nadpłaty nie odbiegał od przyjętego przez organ I instancji, a wynikającego z orzeczenia ETS w sprawie Macieja Brzezińskiego sygn. akt C 313/05. W przypadku dokonywania jakichkolwiek korekt przez organ odwoławczy w zakresie podstawy opodatkowania lub podatku organ winien zapewnić stronie możliwość zapoznania się z dokonanymi zmianami. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy, postanowieniem z dnia [...], wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie skutecznie doręczono stronie w dniu [...]. Ponadto w aktach sprawy znajduje się skorygowane wyliczenie wartości samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego (str. 31 akt), z którym strona mogła się zapoznać i wnieść zastrzeżenia w toku postępowania odwoławczego. Nie zasługują także na uwzględnienie zarzuty dotyczące nieprawidłowego ustalenia średniej wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych "wyceny" z dnia [...], w której ustalono średnią wartość rynkową samochodu porównywalnego do nabytego przez skarżącego w sierpniu 2006 r. wynika, że organ uwzględnił markę, typ samochodu, rok produkcji oraz wyposażenie standardowe (centralny zamek, lusterka regulowane elektrycznie, przednie szyby otwierane elektrycznie, tapicerka welurowa), wyposażenie dodatkowe (lakier metalizowany i radioodtwarzacz), a także przebieg samochodu. Nie uwzględniono zatem, wbrew twierdzeniom skarżącego, że samochód był wyposażony w ABS, poduszkę powietrzną kierowcy, przyciemniane szyby i wskaźnik temperatury zewnętrznej. Brak także podstaw do uwzględnienia, udokumentowanych przez skarżącego, kosztów napraw samochodu, jako mających wpływ na ustalenie średniej wartości samochodu porównywalnego. Naprawy te były bowiem dokonane przez skarżącego już po zarejestrowaniu tego samochodu w Polsce, a zatem nie mogły mieć wpływu na jego wartość w dniu nabycia. Przed rejestracją, co zasadnie podnosi organ, samochód przeszedł pozytywnie badania techniczne (w dniu [...]), a to oznacza, że był w pełni sprawny technicznie i nieuszkodzony. Od dnia zarejestrowania samochodu skarżący rozpoczął normalną eksploatacje samochodu, a uwzględniając, że samochód wyprodukowano w 1993 r. naprawy mogły być skutkiem normalnego zużycia poszczególnych jego elementów. Za bezzasadne należy uznać także żądania strony obniżenia wartości samochodu porównywalnego o koszty rejestracji samochodu, koszty sprowadzenia samochodu i koszty napraw. Powołany art. 3 ustawy o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym w sposób jednoznaczny wskazuje, co organ winien uwzględnić określając wartość takiego samochodu. Nie budzi też zastrzeżeń zastosowanie ceny samochodu porównywalnego z katalogu INFO-EKSPERT (Stowarzyszenia Rzeczoznawców Samochodowych i Rzeczoznawców PZM). W katalogu tym zamieszane są wartości rynkowe samochodów używanych na podstawie zebranych i przetworzonych danych. Wartości rynkowe dotyczą pojazdu bazowego, który jest w dobrym stanie technicznym, odpowiednim do okresu użytkowania i bez uszkodzeń. Organ uwzględnił dane z katalogu i zastosował korekty stosowne do ustaleń faktycznych dokonanych w rozpoznawanej sprawie, w szczególności w odniesieniu do wyposażenia dodatkowego i przebiegu pojazdu. Ustalając średnią wartości rynkowej samochodu używanego zarejestrowanego w Polsce jako nowy, podobnego do nabytego przez skarżącego organ nie naruszył przepisów procesowych. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadną.