I SA/Wr 1087/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: K. K., reprezentowana przez pełnomocnika procesowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na wyżej oznaczoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.. Pismem z dnia 9 października 2008 r., doręczonym w dniu 14 października 2008 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie w terminie 7 dni wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W ostatnim dniu do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. 21 października 2008 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę, nie dokonując czynności, o którą został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej upsa – skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże – co do zasady – sąd. W przypadku uwzględnienia wniosku cofającego skargę, sąd umarza postępowanie. Jednak merytoryczne rozpoznanie takowego wniosku dopuszczalne jest tylko w przypadku, gdy skarga nie jest obarczona brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W rozpoznawanej sprawie, skarga zawiera brak formalny w postaci nie wskazania przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia. Brak ten pomimo prawidłowo doręczonego pełnomocnikowi skarżącej wezwania, nie został uzupełniony. Stosownie zatem do art. 58 § 1 pkt 3 upsa, skarga podlega odrzuceniu. Konsekwencją powyższego jest, że umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi, jest niedopuszczalne. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 upsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.