I SA/Wr 1090/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wa. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania potrącenia zaległości podatkowej w podatku od gier za październik 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka w skardze na oznaczoną w sentencji decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania, wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, a także możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona wskazała, że wszystkie przygotowywane przez nią na etapie uzyskiwania zezwolenia prognozy finansowe - w tym studium ekonomiczno-finansowe przygotowane i przedstawiane właściwym organom, dotyczące określenia inwestycji oraz przewidywanych wskaźników ekonomicznych - przewidywały podatek w zryczałtowanej wysokości 180 EURO miesięcznie, a jego podwyższenie do wysokości 2.000 zł miesięcznie. Powyższe, zdaniem skarżącej, spełnia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, iż okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W rozpatrywanej sprawie wnioskująca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera bowiem przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem. Zauważyć należy, że jedynym argumentem, który zdaniem strony przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, jest okoliczność, iż wszystkie przygotowywane przez nią na etapie uzyskiwania zezwolenia prognozy finansowe przewidywały podatek w zryczałtowanej wysokości 180 EURO miesięcznie, a jego podwyższenie do wysokości 2.000 zł miesięcznie. Strona skarżąca właściwie nie uzasadniła swojego żądania, nie przedstawiając żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku, natomiast warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; niepubl.). Wskazać również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest też, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.