I SA/Wr 1097/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sprawie ze skargi I. M. – N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu dziennej opłaty targowej za 7 – 9, 11 – 16, 18 – 23, 25 – 30 marca 2013 r postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Pismem z dnia 9 listopada 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z nie złożeniem tego wniosku na urzędowym formularzu strona skarżącą, pismem z dnia 19 listopada 2015 r., została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wniesienie go na właściwym formularzu. Wraz z pismem przesłano wymagany formularz. Skarżąca nie odebrała w/w pisma mimo podwójnego awizowania w dniach 25 listopada 2015 r. i 3 grudnia 2015 r. (daty stempli na kopercie). W tym stanie rzeczy referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2016 r., pozostawił wniosek bez rozpoznania. Postanowienie to zostało doręczone stronie 18 stycznia 2016 r. Wobec powyższych okoliczności skarżąca, dnia 26 stycznia 2016 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek jako niedopuszczalny, na mocy art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." należało odrzucić. Zgodnie z dyspozycją wspomnianego wyżej artykułu spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu warunkują przesłanki określone w art. 86 i 87 p.p.s.a., a także wymagania stawiane każdemu pismu procesowemu w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 46 i 47 p.p.s.a.). Art. 86 § 2 p.p.s.a. wskazuje jako jedną z przesłanek dopuszczalności przywrócenia terminu spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony. W przedmiotowej sprawie taki ujemny skutek nie występuje. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony bowiem w toku postępowania lub przed jego wszczęciem. Przy czym nic nie stoi na przeszkodzie składaniu go wielokrotnie w czasie tego samego postępowania. Jeśli więc strona może składać wnioski o prawo pomocy wielokrotnie to uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych takiego wniosku nie powoduje ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, ponieważ nie pozbawia strony możliwości dalszego wnioskowania i tym samym zabezpieczenia swoich interesów w postępowaniu sądowym. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu także z powodu uchybienia terminowi do jego wniesienia. Art. 87 p.p.s.a. zakreśla 7 – dniowy ustawowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanym przypadku takim dniem był 18 stycznia 2016 r, w którym skarżąca odebrała zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wspomniany wyżej termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu minął więc 25 stycznia 2016 r. Natomiast wniosek skarżącej został wniesiony 26 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc z naruszeniem terminu ustawowego. Wobec tego, w ślad za dyspozycją art. 88 p.p.s.a., wniosek jako spóźniony należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 i 87 § 1 p.p.s.a.