I SA/Wr 1099/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości w podatku od nieruchomości za okres od marca 2003 r. do lutego 2004 r. postanawia: odrzucić skargę. W sprawie, dor. pod. B.B. wniósł w imieniu skarżącego M.B., skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismem z dnia 20 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o wycofanie skargi. Pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 sierpnia 2009 r. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnictwo procesowe nie zostało przedłożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: "upsa", Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednym z koniecznych warunków skutecznego wniesienia skargi jest wykazanie przez pełnomocnika umocowania do wniesienia skargi w imieniu mocodawcy. W przedmiotowej sprawie brak jest takiego umocowania. W myśl art. 35 § 1 pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 upsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. (...). Ponadto regulacja dotycząca pism w postępowaniu sądowoadministracyjnym wskazuje za przepisem art. 46 § 3 upsa, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa przy wniesieniu skargi jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 upsa, zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Rygor pozostawienia bez rozpoznania nie będzie więc dotyczył skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. W tym przypadku, nieusunięcie braków formalnych w wyznaczonym terminie, powoduje odrzucenie skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 3 upsa. W rozpoznawanej sprawie, koniecznym warunkiem formalnym skargi było wykazanie umocowania dor. pod. B.B. do wniesienia skargi w imieniu M.B. Warunek ten, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Sądu w tym zakresie, nie został jednak przez pełnomocnika strony spełniony. W odniesieniu do pisma pełnomocnika z dnia 20 maja 2009 r., stanowiącego cofnięcie przedmiotowej skargi, stwierdzić należy, że nie może ono wywrzeć skutku w postaci umorzenia postępowania sądowoadministarcyjnego. Cofnięcie skargi jest bowiem skuteczne, gdy skarga nie jest obciążona żadnymi brakami formalnymi, a więc w sytuacji gdy została skutecznie wniesiona. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 upsa, orzekł jak w sentencji.