I SA/Wr 110/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA - Katarzyna Borońska, Sędzia WSA - Marek Olejnik, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Wr 110/13 w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. Oddział [...] W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2011r. postanawia: rozstrzygnąć wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku w sposób wskazany w uzasadnieniu niniejszego postanowienia. 1. Stan faktyczny sprawy. 1.1. Decyzją z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...] Burmistrz Miasta O. (dalej: organ podatkowy pierwszej instancji) odmówił A. Sp. z o.o. W. (dalej: Spółka/skarżąca) stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. (dalej: organ odwoławczy/organ podatkowy drugiej instancji) decyzją z dnia 2 października 2012 r. nr [...], uchyliło decyzję organ podatkowego pierwszej instancji. Organ odwoławczy jako podstawę decyzji kasacyjnej powołał art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.; dalej: O.p.) i polecił organowi podatkowemu pierwszej instancji uzupełnić w znacznym zakresie postępowanie dowodowe. 1.2. Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Wr 110/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił wyżej wskazaną decyzję organu odwoławczego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2011 r. uznając, że organ odwoławczy naruszył art. 233 § 2 O.p. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. W pkt 3.3 uzasadnienia wyroku Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie orzekanie przez organy podatkowe w sprawie stwierdzenia nadpłaty (pozytywnie lub negatywnie dla wnioskodawcy) było możliwe dopiero po uprzednim określeniu podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości w 2011 r. Ponadto w pkt 3.4 i 3.5 uzasadnienia wyroku Sąd nawiązał do sprawy zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Wr 109/13, u podstaw której legła decyzja Wójta Gminy O., określająca Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. W uzasadnieniu wyroku z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 109/13 Sąd odniósł się do przesłanek wydania decyzji kasacyjnej w oparciu o art. 233 § 2 O.p. 1.3. Wnioskiem z dnia 28 października 2013 r. organ odwoławczy zwrócił się o wykładnię wyroku z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt. I SA/Wr 110/13. Organ powołując się na treść uzasadnienia zapytał, czy mając na względzie zaprezentowane w pkt. 3.3. uzasadnienia przedmiotowego wyroku stanowisko Sądu o możliwości orzekania w przedmiocie nadpłaty, dopiero po uprzednim określeniu podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości za 2011 r., w aspekcie braku takiego postępowania wymiarowego w rozpatrywanej sprawie dotyczącej nadpłaty za 2011 r. w odniesieniu do nieruchomości z terenu Miasta O., organ odwoławczy - rozpoznając ponownie niniejszą sprawę - winien w pierwszej kolejności uwzględnić tę okoliczność, co wpłynie na konieczność podjęcia kasacyjnego rozstrzygnięcia w sprawie (art. 233 § 2 O.p.). Czy też uznać, że wskazania Sądu zawarte w pkt. 3.3 uzasadnienia - z racji dalszego powoływania się w pkt. 3.4. i 3.5. wyroku na zakończoną orzeczeniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I SA/Wr 109/13 odrębną sprawę dotyczącą wymiaru podatku od nieruchomości zlokalizowanych na terenie Gminy Wiejskiej O. za 2011 r. - odnoszą się tylko do stwierdzenia nadpłaty w tym odrębnym postępowaniu, a rozpoznając ponownie przedmiotową sprawę organ odwoławczy, zgodnie z wytycznymi z pkt. 3.15 uzasadnienia winien dokonać kwalifikacji prawnej spornych obiektów w oparciu o ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 ze zm.; dalej: u.p.o.l.), tj. podjąć merytoryczną decyzję na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 lub 2 O.p. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zgodnie z art. 158 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Celem wykładni jest usunięcie także wątpliwości co do sposobu jego wykonania, czyli także skutków, jakie ten wyrok ma wywołać (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 294/07, LEX nr 299421). 2.2. W niniejszej sprawie wyrokiem objętym wnioskiem o wykładnię, orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Z treści wniosku wypływa wątpliwość, co do dalszego postępowania organu odwoławczego. 2.3. Odpowiadając na wątpliwości organu podatkowego drugiej instancji Sąd wyjaśnia, że, jak wskazano w pkt 3.3 uzasadnienia wyroku, w przedmiotowej sprawie orzekanie przez organy podatkowe w sprawie stwierdzenia nadpłaty (pozytywnie lub negatywnie dla wnioskodawcy) było możliwe dopiero po uprzednim określeniu podatnikowi wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości w 2011 r. Z powodu nieprzeprowadzenia postępowania wymiarowego w sprawie dotyczącej nadpłaty za 2011 r. w odniesieniu do nieruchomości z terenu Miasta O., organ odwoławczy rozpoznając ponownie niniejszą sprawę winien w pierwszej kolejności uwzględnić tę okoliczność, co – jak słusznie zauważył organ odwoławczy - wpłynie na konieczność podjęcia kasacyjnego rozstrzygnięcia w sprawie. 2.4. Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.