I SA/Wr 1105/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia [...] wezwano adwokata A. B. do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wyjaśnienie co jest przedmiotem zaskarżenia. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu [...]. Pomimo pouczenia o skutkach nie zastosowania się do wezwania pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił dotychczas braków formalnych skargi. Przepis art. 57 w związku z art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - dalej w skrócie p.p.s.a.) określa wymogi formalne, jakim musi odpowiadać skarga. Zgodnie z art. 46 § 3 tej ustawy w przypadku wnoszenia skargi przez pełnomocnika do skargi należy złączyć pełnomocnictwo. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei po myśl art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga powinna zwierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Nie dołączenie do skargi prawidłowego pełnomocnictwa oraz nieprawidłowe oznaczenie decyzji uzasadnia wezwanie do uzupełnienia tych braków. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy skoro mimo wezwania Sądu nie uzupełniono braków skargi przez złożenie pełnomocnictwa do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz oznaczenie zaskarżonego aktu, skutkować to musi jej odrzuceniem na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił, jak w sentencji.