I SA/Wr 1105/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz - Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I.J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 5 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. oraz od stycznia do kwietnia 2015 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 września 2018 r. I.J., reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 5 września 2018 r. Po przeprowadzeniu dochodzenia w sprawie ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 grudnia 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 44.036,00 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wymienionego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 10 grudnia 2018 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi, strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na skutek prawomocnego orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, pełnomocnik strony skarżącej pismem z dnia 16 maja 2019 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 grudnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 20 maja 2019 r. Z akt sprawy wynika, że skarga nie została opłacona (informacja z Wydziału Finansowo-Księgowego Sądu z dnia 10 czerwca 2019 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego pismo – w tym przypadku skargę - do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarga - mimo skutecznie doręczonego wezwania – nie została opłacona w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 27 maja 2019 r. (poniedziałek). W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.