I SA/Wr 1107/09

Wrocław, dnia 20 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r., dor. pod. K. M. wniósł, w imieniu R. K., skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] , uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – S. M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia oraz zwrotu oprocentowania kwoty stanowiącej nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona K. M., jako pełnomocnikowi strony w dniu [...] r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] r. K. M. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do działania w imieniu R. K. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone K. M. w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 3 stanowi, że do pisma sądowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis już przy pierwszej czynności przed sądem. Zgodnie z art. 49 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W tym przypadku na mocy art. 49 § 1 zd. drugie p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, w myśl którego sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione lub poprawione. Na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego art. stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wobec doręczenia w dniu [...] r. wezwania do uzupełnienia braków skargi w postaci przedłożenia pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa wyznaczony termin upływał w dniu [...] r. (wtorek). W tak zakreślonym terminie K. M. nie uzupełnił skargi, wobec czego w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.