I SA/Wr 1114/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej z dnia 6 sierpnia 2018 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1114/16 w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1114/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie strony skarżącej z dnia 19 kwietnia 2018 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1114/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Postanowienie z dnia 18 czerwca 2018 r. doręczono stronie skarżącej w dniu 19 lipca 2018 r. (vide: k. 139 akt sądowych). W dniu 6 sierpnia 2018 r. (k. 152 i 141 akt sądowych) do WSA we Wrocławiu wpłynęło zażalenie na w/w postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że w dniu 19 lipca 2018 r. odebrał korespondencję zawierającą postanowienie z dnia 18 czerwca 2018 r. Wyjaśnił także, że pomimo odebrania korespondencji, niemożliwym było odniesienie się do jej treści ze względu na wylot za granicę dwa dni później. Wnioskodawca wskazał także, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, gdyż nie miał możliwości sporządzenia zażalenia i nadania go w ustawowym terminie. Jak wskazał skarżący, za granicą przebywał w okresie od 21 do 28 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.)., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o jego przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Postanowienie o przywróceniu terminu bądź odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W sprawie bezsporne jest, że strona uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 czerwca 2018 r. Wniosek o przywrócenie terminu – przyjmując datę 28 lipca 2018 r., za datę ustania przyczyny uchybienia terminu - został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. (tj. 7 dni). Przyczyna uchybienia terminu ustała 28 lipca 2018 r. (data powrotu skarżącego). Z treści art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W kwestii braku winy w uchybieniu terminu wskazać należy, że zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkiem do jego przywrócenia jest uprawdopodobnienie, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Argumentacja skarżącego podniesiona celem uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie zasługuje na aprobatę. W ocenie Sądu wręcz świadczy o winie strony skarżącej. W ocenie skarżącego okolicznością, która usprawiedliwiała uchybienie terminowi był zagraniczny wyjazd. Należy jednak zauważyć, iż skarżący miał możliwość zapoznania się z korespondencją sądową i sporządzenia stosownego środka zaskarżenia w okresie od odebrania korespondencji tj. 19.07.2018 r. do (co najmniej) dnia wyjazdu tj. 21.07.2018 r. Wyjazd strony (lub jej reprezentanta) na zaplanowany urlop i jej nieobecność wywołana tym faktem nie jest okolicznością, która usprawiedliwia brak winy w uchybieniu terminu. Uznać zatem należy, że strona skarżąca nie wykazała, aby w sprawie wystąpiła przesłanka określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. to jest okoliczność, uzasadniająca przywrócenie uchybionego terminu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.