I SA/Wr 1122/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego uzasadniając, że jest rencistą od lutego 2000 r. i w związku z tym znaczną cześć swojej renty przeznacza na leki i pomoc (medycynę) niekonwencjonalną. Wskazał, że jest w trudnej sytuacji i w związku z tym prosi o zwolnienie z opłaty kancelaryjnej za doręczenie wyroku z uzasadnieniem. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, córką i synem (ur. w 1977 i 1987 r.), posiada dom o powierzchni 160 m2 oraz nieruchomość rolną (17 ha). Nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący dodatkowo wskazał, że dochód żony wynosi 1.300 zł netto, a osoby pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym posiadają nieruchomość budowlaną o powierzchni około 100 m2 i działkę budowlaną - 32 ha. Na wezwanie Sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu finansowego i majątkowego skarżący nie udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zwrócić trzeba uwagę, że postępowanie w zakresie prawa pomocy jest podejmowane tylko na wniosek, zatem to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania występowania przesłanek przyznania tego prawa w żądanym zakresie. W związku z tym winien on dochować szczególnej staranności składając oświadczenia i dokumenty mające na celu uwiarygodnienie okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. W świetle powyższego, zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Po pierwsze, nie zostały przedłożone dokumenty, które umożliwiłyby weryfikację zgodności oświadczeń wnioskodawcy ze stanem rzeczywistym, a dodatkowo dałyby pełny obraz jego stanu finansowego i majątkowego. Poza tym, należy zwrócić uwagę, że mimo, iż skarżący od 2000 r. jest na rencie, miał możliwość uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie w dniu 2 lipca 2007 r. w kwocie 500 zł. W związku z tym należy przyjąć, że tym bardziej może dokonać opłaty w kwocie 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej, ewentualnie kwoty 250 zł wpisu od skargi kasacyjnej. Ponadto brak informacji na temat wysokości uzyskiwanej przez wnioskodawcę emerytury, nie wskazano też we wniosku czy dorosłe dzieci skarżącego uzyskują dochody, czy też mają status bezrobotnych lub się uczą i są na utrzymaniu rodziców. Powyższe wątpliwości natomiast oraz przedstawione wyżej okoliczności uzasadniają odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Dlatego też, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.