I SA/Wr 1126/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-10-12

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie, w której wpis od skargi wynosi 100 zł. Pomimo złożenia oświadczeń i dokumentów, nie uprawdopodobnił swojej sytuacji finansowej w sposób wystarczający do przyznania prawa pomocy, zwłaszcza że powoływał się na zadłużenie, które okazało się limitem na karcie kredytowej.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Wskazał na trudną sytuację finansową, zadłużenie w banku oraz dochody z pracy i działalności gospodarczej. Mimo wezwań do uzupełnienia wniosku, skarżący podtrzymał swoje stanowisko, twierdząc, że jego sytuacja nie uległa znaczącej zmianie. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że wnioskodawca nie wykazał wystarczająco swojej niewypłacalności.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, wskazując w uzasadnieniu wniosku na sprawy o sygn. akt I SA/Wr 629-631/09. Dodał, że sytuacja uległa poprawie w niewielkim stopniu, gdyż zadłużenie w banku zmniejszyło się do 8.500 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z konkubiną, z którą posiada 35-metrowe mieszkanie. Nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych. Jako przedmiot o wartości powyżej 3.000 euro wymienił samochód osobowy o wartości 9.000 zł będący we współwłasności z matką. Konkubina uzyskuje dochód 2.000 zł netto z tytułu pracy, poza tym nie dysponuje żadnym majątkiem. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu pracy w kwocie 900 zł netto. Jako dodatkowe informacje o stanie majątkowym wymienione zostało zadłużenie w banku – 8.500 zł oraz prawdopodobnie (wpisane nieczytelnie) u matki – 10.000 zł. W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego i majątkowego, wnioskodawca wskazał, że dane w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach oraz we wcześniej złożonych dokumentach w zasadzie nie uległy zmianie. "Dlatego nie widział powodu, aby tracić czas na przygotowanie (księgowa, bank, zakład pracy itp.) i ponownie złożenie tych samych dokumentów w sytuacji, gdy we właściwy sposób wykazał (uprawdopodobnił) swoją sytuację majątkową." Ze względu na powołanie się przez wnioskodawcę na sprawy o sygn. akt I SA/Wr 629-631/09, w których jest również stroną skarżącą, należy wskazać okoliczności wynikające z dokumentów przedłożonych w tych sprawach w celu uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Załączone zostało mianowicie zeznanie podatkowe za 2008 r. z załącznikiem, zestawienie należnego podatku dochodowego za kwiecień 2009 r., wskazane wyżej zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia, wyciąg z rachunku bankowego karty kredytowej [...] oraz karta informacyjna z dnia [...] o pobycie wnioskodawcy w szpitalu w dniach [...]. Z dokumentów powyższych wynikało, że wnioskodawca w 2008 r. ze stosunku pracy uzyskał dochód w wysokości 10.359,51 zł, a z prowadzonej działalności gospodarczej przychód – 3.780 zł i dochód – 1.385,91 zł. Do kwietnia 2009 r. przychód z działalności gospodarczej wyniósł 4.071,65 zł, a strata – 1.055,38 zł. Wyciąg z rachunku karty kredytowej wskazuje, że skarżącemu został przyznany na karcie [...] limit w wysokości 10.000 zł. Z karty informacyjnej wynika natomiast, że wnioskodawca w marcu 2008 r. został przyjęty do szpitala na obserwacje i leczenie zachowawcze z powodu objawów [...] i wypisany do domu w stanie ogólnym dobrym z zaleceniem leczenia pod opieka lekarza POZ. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć trzeba, że skarżący wniósł jednocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o częściowe zwolnienie od tych kosztów. Jednak drugi z zakresów żądania mieści się w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości i w obu przypadkach jest to prawo pomocy w zakresie częściowym. W związku z tym należało uznać za zbędne wezwanie do sprecyzowania żądania wniosku. Mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz przytoczoną regulację prawną, w ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek, skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie, w której wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 100 zł. Przy czym wzięto też pod uwagę, że obecnie jest on zobligowany do uiszczenia wpisów w tej kwocie w sprawach I SA/Wr 1126-1132/09. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że postępowanie o przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 243 p.p.s.a., jest wszczynane na wniosek, zatem to nie Sąd/ Referendarz sądowy zobligowany jest gromadzić informacje, które uzasadniałyby żądanie wniosku – leży to tylko i wyłącznie w interesie wnioskodawcy. W gestii Sądu/ Referendarza sądowego jest natomiast wezwanie o uzupełnienie wniosku o dodatkowe oświadczenia i dokumenty na podstawie art. 255 p.p.s.a., w razie wątpliwości co do stanu majątkowego, finansowego i rodzinnego wnioskującego. Skarżący powołał się w treści wniosku na sygn. akt I SA/Wr 629-631/09, w których również wnosił o przyznanie prawa pomocy. Zwrócić jednak trzeba uwagę, że wnioski w tych sprawach zostały rozpoznane postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. (następnie, po wniesieniu sprzeciwu, postanowieniem Sądu) na podstawie dokumentów złożonych w maju 2009 r. W okresie pięciu miesięcy sytuacja finansowa skarżącego mogła ulec zmianie, tym bardziej, że oprócz stałej pracy prowadzi działalność gospodarczą. Tym samym konieczna była weryfikacja jego obecnego stanu finansowego, co uzasadniało ponowne wezwanie do przedłożenia stosownych dokumentów i oświadczeń. Poza tym w uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jego sytuacja uległa niewielkiej poprawie, ponieważ zadłużenie w banku zmalało z 10.000 zł do 8.500 zł. Zauważyć jednak trzeba, że zadłużenie, na które powoływał się w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 629-631/09, okazało się limitem przyznanym na karcie kredytowej [...], co nie stanowi zadłużenia, ale daje takie uprawnienie do wysokości przyznanego limitu. Końcowo, na marginesie wskazania wymaga, że formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, czy też dodatkowe oświadczenia lub inne pisma procesowe, przede wszystkim powinny być czytelne – brak możliwość odczytania treści pism uniemożliwia ustosunkowanie się do nich. Powyższe uwagi prowadzą do konstatacji, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających żądanie jego wniosku, co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło