I SA/Wr 1128/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-03-22

Skład orzekający: Sędzia WSA Anetta Chołuj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, gdy skarga nie została opłacona, sąd powinien umorzyć postępowanie, czy odrzucić skargę?
Ratio decidendi
Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skuteczne cofnięcie skargi stanowi przyczynę umorzenia postępowania, jednakże umorzenie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza brak przeszkód formalnych, w tym brak opłaty. Skarga dotknięta brakiem opłaty podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania, dlatego niedopuszczalne jest umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uiścił wpisu i wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został zakwalifikowany jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Sąd oddalił ten wniosek. Następnie skarżący cofnął skargę i wszelkie wnioski. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie zażaleniowe.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2009 r. skarżący złożył skargę na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca 2009 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone w dniu 30 czerwca 2009 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] lipca 2009 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając wniosek Sąd uznał, że istotą żądania skarżącego było przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednakże w ocenie Sądu nie wykazano aby uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiło w sposób niezawiniony. Stąd też postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2009 r. Sąd oddalił wniosek. Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2009 r., doprecyzowanym w piśmie z dnia [...] listopada 2009 r., skarżący cofnął skargę oraz wszelkie wniesione przez niego zażalenia, wnioski i pisma wskazując, iż organ odwoławczy decyzją z dnia [...] października 2009 r. uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji orzekającej o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe fundacji i umorzył postępowanie w sprawie. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie zażaleniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie Sąd zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca 2009 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 30 czerwca 2009 r. Pomimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu. Wniesiony zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy – zakwalifikowany przez Sąd jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego – został w dniu 10 sierpnia 2009 r. oddalony. Z akt sprawy wynika również, że skarżący pismem z dnia [...] października 2009 r. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. Na marginesie wskazać należy, iż w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Stąd też, skuteczne cofnięcie skargi stanowi przyczynę umorzenia postępowania. Podkreślić jednak należy, iż umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (por. post. NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). Wobec powyższego w niniejszej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania, skoro skarga nie została opłacona. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło