I SA/Wr 113/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do lipca, październik i grudzień 2005 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W motywach swego wniosku wskazał, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do likwidacji prowadzonej przez niego działalności. Skarżący zostanie bowiem zmuszony do sprzedaży jedynego wartościowego przedmiotu w postaci samochodu służącego w ramach jego przedsiębiorstwa do przewozu olejów. Przy tym dochód uzyskiwany przez niego z tej właśnie działalności stanowi jedyne źródło utrzymania rodziny skarżącego. Ponadto odwołano się do interesu publicznego wskazując, że ewentualne wykonanie decyzji spowoduje zamknięcie zakładu pracy i obniżenie wpływów Skarbu Państwa z podatków. Wzrosną natomiast wydatki publiczne na wypłatę świadczeń socjalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na zasadzie odstępstwa, nadając jednocześnie skardze charakter względnej suspensywności, kolejne paragrafy powołanego artykułu przewidują możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, formułując przesłanki stosowania tej instytucji. Podstawę prawną wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez sąd administracyjny stanowi art. 61 § 3 ppsa. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na uwadze należy mieć okoliczność, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ppsa ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Z tych też przyczyn to na skarżącym, składającym wniosek o zastosowanie tej instytucji, spoczywa ciężar co najmniej uprawdopodobnienia, że wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności ziści niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie Sąd dostrzegł przesłanki określone w treści powołanego przepisu art. 61 § 3 ppsa. Skarżący swój wniosek uzasadnił przedstawiając logiczny i prawdopodobny ciąg negatywnych zdarzeń, które mogą wystąpić w przypadku wykonania decyzji w obecnej chwili. Zdaniem Sądu, w świetle okoliczności niniejszej sprawy, również zasady doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, że podjęcie czynności egzekwujących zobowiązanie podatkowe ustalone zaskarżoną decyzją, mogłoby spowodować wyrządzenie skarżącemu i jego rodzinie znacznej szkody. Skutki te mogą mieć przy tym charakter nieodwracalny. I choć realizacja zobowiązań pieniężnych z natury rzeczy posiada charakter odwracalny, to teza ta jest aktualna jedynie w przypadku, gdy świadczenie miałoby zostać spełnione przez osobę dysponującą środkami pieniężnymi. W niniejszym przypadku z sytuacją taką nie mamy do czynienia, co wynika z załączonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z kolei doprowadzenie do egzekucji z ruchomości umożliwiającej skarżącemu prowadzenie działalności rodzi wysokie prawdopodobieństwo spowodowania takiej zmiany rzeczywistości, że powrót do stanu poprzedniego wymagałby znacznego nakładu środków bądź byłby niemożliwy. Nie budzi bowiem wątpliwości, że likwidacja prowadzonej działalności, a przez to wycofanie się z rynku na jakim funkcjonuje skarżący, pozbawia niezbędnych kontaktów, a zerwanie umów osłabia zaufanie do przedsiębiorcy, które trudno odzyskać z chwilą ponownego rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej. Należy przy tym zauważyć, że prowadzona działalność stanowi jedyne źródło utrzymania czteroosobowej rodziny skarżącego. Wobec powyższego Sąd uznał, że z uwagi na ryzyko zaistnienia powyższych negatywnych zdarzeń w przypadku wykonania decyzji na obecnym etapie postępowania, uzasadniona została przesłanka wysokiego prawdopodobieństwa wyrządzenia zarówno znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – jako uzasadniony – podlegał uwzględnieniu. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.