I SA/Wr 113/11
PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-01-25
Skład orzekający: Barbara Koźlik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której dochody z renty i czynszu najmu ledwie wystarczają na utrzymanie rodziny, a której konto bankowe jest miesięcznie zasilane znacznymi kwotami o nieznanym pochodzeniu, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Osoba fizyczna nie została zwolniona od kosztów sądowych, ponieważ nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Pomimo niskich udokumentowanych dochodów, znaczne miesięczne zasilenia konta bankowego o nieznanym pochodzeniu oraz możliwość ponoszenia znaczących wydatków na inne cele (koszenie, spłata karty kredytowej) wskazują na zdolność do pokrycia kosztów sądowych, zwłaszcza w kontekście konieczności opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej w trzech równoległych sprawach.Stan faktyczny
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku ze skargą kasacyjną. Wskazał na ciężką chorobę, niskie dochody z renty i czynszu najmu, utrzymanie żony i syna oraz brak majątku. Po wezwaniu do przedłożenia dokumentów, przedstawił m.in. decyzję o wysokości renty, wydruki z rachunku bankowego zasilanego znacznymi kwotami, tytuły wykonawcze i informacje o miesięcznych wydatkach. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia w formie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2000 r. podatku rolnego i podatku od nieruchomości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżący, wraz ze skargą kasacyjną, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że jest ciężko chory. Po rozległym zawale serca w 2008 r. przebywał na ciągłym zwolnieniu lekarskim, a od czerwca 2010 r. jest na rencie. Nie ma majątku przynoszącego dochód. Na utrzymaniu ma żonę i małoletniego syna (ur. w 2004 r.), posiada mieszkanie (78 m2) i nieruchomość rolną (46 ha). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Również żona i syn ma posiadają majątku. Jedynym dochodem rodziny wnioskodawcy, zgodnie z jego oświadczeniem, stanowi renta z KRUS i czynsz najmu w łącznej wysokości 980 zł. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że po przebytym zawale wydolność jego serca wynosi 45%. Od kilkunastu lat choruje na zwyrodnienie kręgosłupa. Choroby te uniemożliwiają podjęcie jakiejkolwiek pracy.
Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), nadesłano decyzję KRUS z 1 maja 2011 r. o wysokości renty, wydruki z rachunku bankowego, zawiadomienie z 28 kwietnia 2011 r. o zajęciu egzekucyjnym świadczenia rentowego, tytuły wykonawcze z 2009 r. oraz zaświadczenie o wysokości wynagrodzeń, które uzyskała żona od czerwca do grudnia 2010 r. Wynika z tych dokumentów, że kwota renty do wypłaty wynosi 413,84 zł, zajęcie egzekucyjne dotyczy należności w łącznej wysokości 30.154,90 zł. Na wydrukach rachunku bankowego odnotowane są operacje wpłat własnych i zasileń konta w kwotach: we wrześniu 2011 r. – 7.660 zł, w październiku – 9.500 zł i w listopadzie – 5.600 zł. Poza tym wynikają z nich wypłaty własne, spłaty karty kredytowej, przelew z rachunku "za koszenie" i wpłaty z firmy reklamowej. Żona wnioskodawcy obecnie nie pracuje.
Skarżący wyjaśnił, że przedmiotem wynajmu, który wskazał jako jedno ze źródeł dochodów, jest teren na którym stoi słup reklamowy. Czysz najmu wynosi 650 zł miesięcznie. Potwierdzają to dane rachunku bankowego. Miesięczne wydatki rodziny skarżącego wynoszą łącznie 1.680 zł. Źródłem ich finansowania w zakresie przekraczającym dochód rodziny, zgodnie z oświadczeniem, jest pomoc rodziny i znajomych.
Posiadana nieruchomość rolna stanowi łąki i nie przynosi żadnych dochodów, gdyż stan zdrowia nie pozwala pracować w gospodarstwie. Z kolei zlecenie koszenia, zbierania i nawożenia pochłania cały dochód z tego gospodarstwa. Jak wynika z wydruków rachunku bankowego, wnioskodawca wydatkuje na koszenie 1.500 zł miesięcznie.
Jako znane z urzędu wskazać należy, że na skarżącym ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej jednocześnie w trzech sprawach I SA/Wr 113-115/11.
Stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący powyższego nie wykazał. Mimo nadesłania dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, których zadaniem miało być usunięcie wątpliwości co do jego możliwości płatniczych, przedstawione informacje tych wątpliwości nie usunęły, a wręcz utwierdziły w przekonaniu, że wnioskodawca jest w stanie bez trudu ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu konieczności ich opłacenia jednocześnie w trzech sprawach. Zwrócić należy uwagę, że na obecnym etapie postępowania koszty sądowe, których poniesienie jest niezbędne do dochodzenia swoich praw przed Sądem, jest wpis od skargi kasacyjnej, który stanowi równowartość połowy wpisu od skargi, wyznaczonego w niniejszej sprawie oraz w pozostałych dwóch, w wysokości 200 zł. Ta wartość stanowi też punkt odniesienia dla oceny zdolności płatniczych wnioskodawcy.
Dochody, które zostały przez skarżącego udokumentowane, to jest renta i czynsz najmu, rzeczywiście mogą być ledwie wystarczające na utrzymanie 3-osobowej rodziny, a tym samym nie dają szans na poczynienie dodatkowych oszczędności. Jednakże z wydruków bankowych wynika, że konto skarżącego jest miesięcznie zasilane na sumy 5.000-9.000 zł. Źródła ich pochodzenia skarżący natomiast nie wyjaśnił. Nie można też uznać, że są to kwoty pochodzące od rodziny, czy znajomych, którzy pokrywają niezbędne wydatki rodziny. Poza tym, są one zbyt wysokie, aby uznać je tylko jako pomoc.
Skarżący ma możliwość ponoszenia miesięcznie wydatków na koszenie łąk w wysokości 1.500 zł, spłacania karty kredytowej w kwotach 800-900 zł, opłacania telewizji kablowej po 78 zł.
Faktycznie, na wnioskodawcy ciążą zobowiązania na kwotę ponad 30.000 zł, jednak są one już egzekwowane z renty, a nie z rachunku bankowego, na który są dokonywane wskazane wyżej wpłaty. Tym samym okoliczność ta pozostaje bez wpływu na ocenę możliwości płatniczych skarżącego, który – w ocenie rozpoznającego niniejszy wniosek Referendarza sądowego – był w stanie poczynić rezerwy na opłacenie wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, o czym świadczą przedstawione wyżej uwagi.
Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło