I SA/Wr 1130/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: B. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na wyżej oznaczoną decyzję. Pismem z dnia [...] – doręczonym stronie w dniu [...] – wezwano skarżącą o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu [...] skarżąca złożyła na urzędowym formularzu "PPF" wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W następstwie złożonego wniosku, pismem z dnia [...] – doręczonym w dniu [...] - wezwano stronę do jego uzupełnienia, poprzez złożenie dokumentów, w celu oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie złożyła dokumentów, o które ją wzywano, lecz w dniu [...]. wniosła o cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże – co do zasady – sąd. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego w zakresie dopuszczalności tej czynności procesowej. W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej należy uznać za niedopuszczalny, albowiem nie może być on rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87). Wynika to z treści art. 220 § 1 u.p.s.a., który wskazuje, iż sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a nie opłacenie skargi powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 u.p.s.a. Wobec powyższego, w związku z uznaniem wniosku skarżącej o cofnięcie skargi jako niedopuszczalnego i nie wniesieniem przez nią wpisu sądowego, skargę należało odrzucić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.