I SA/Wr 1133/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz – Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że od lipca 2010 r. jest pozbawiona majątku i możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Od 2 lat nie ma zleceń i przychodu. Bank, ze względu na brak obrotów, zlikwidował konto. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 4.000 zł – taką wartość miał aport w postaci komputera w momencie zakładania spółki w 2001 r. Spółka nie dysponuje żadnymi środkami trwałymi i nie odnotowała jakichkolwiek obrotów w latach 2011 i 2012. Nie posiada też rachunków bankowych. Strona wskazała dodatkowo, że posiada nieruchomość zajętą obecnie przez Urząd Skarbowy, która ze względu na stan techniczny nie nadaje się do adaptacji, z kolei koszty rozbiórki przewyższają czterokrotnie wartość budynków. Do wniosku załączone zostały kopie: pisma prezesa zarządu spółki dotyczące kradzieży dokumentacji spółki, pozwu spółki oraz wyroku z 26 lipca 2012 r., mocą którego spółce zostało zasądzone odszkodowanie w wysokości 15.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi, liczonymi od 16 sierpnia 2011 r. Postanowieniem z 17 grudnia 2012 r. referendarz sądowy, działając w oparciu o art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2, oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W sprzeciwie spółka zaznaczyła w szczególności, że głównym argumentem oddalenia złożonego przez nią wniosku było błędne założenie, iż skarżąca dysponuje środkami finansowymi zasądzonymi na jej rzecz wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] lipca 2012 r. Wskazano, że wyrok ten nie jest prawomocny gdyż zarówno powód jak i pozwany wnieśli apelację, która zainicjowała postępowanie sądowe w drugiej instancji będące obecnie na etapie rozpoznawania wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Należy wskazać, że zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jak stanowi § 3 art. 245 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Z kolei art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści tego przepisu wynika, że ocenie istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy osobie prawnej podlega obiektywny stan posiadania tej osoby, a zwolnienie od kosztów postępowania może nastąpić jedynie w takiej części, w jakiej środki znajdujące się w posiadaniu wnioskodawcy nie wystarczą na pokrycie kosztów sądowych. W ocenie Sądu, złożone przez skarżącą oświadczenia oraz dokumenty dotyczące jej sytuacji finansowej i majątkowej znajdujące się w aktach sprawy potwierdzają, że spółka znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Przede wszystkim należy wskazać, że od 2010 r. spółka nie osiąga przychodów. Ponadto – również od 2010 r. – nie posiada środków trwałych, które mogłaby spieniężyć jak i nie wykonuje jakichkolwiek zleceń. Tym samym obecnie skarżąca nie wykonuje działalności gospodarczej. Nie posiada też rachunków bankowych. Kapitał zakładowy spółki to komputer, który w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej w 2001 r. stanowił wartość 4000 zł. Majątek skarżącej w postaci nieruchomości został zajęty przez urząd skarbowy. Powyższe wskazuje zatem, że wniosek spółki zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem, że nie ma żadnych środków finansowych na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za takie nie można w chwili obecnej również uznać zasądzonego wyrokiem Sądu Rejonowego w J. z dnia [...] lipca 2012 r. odszkodowania w wysokości 15. 000 zł, gdyż – jak wynika z oświadczenia strony – wnioskodawca nie dysponuje zasądzonymi środkami finansowymi, wyrok nie jest prawomocny a spółka złożyła apelację od wskazanego orzeczenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.