I SA/Wr 1134/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z o.o. za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do sierpnia 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. W sprawie strona skarżąca w treści skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, uiszczając na rachunek Sądu kwotę 7.000 zł. W uzasadnieniu wniosku sprecyzowała, że wnosi o zwolnienie od obowiązku opłacenia wpisu sądowego ponad uiszczoną kwotę, gdyż wartość 100.000 zł przekracza jej możliwości finansowe. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 września 2016 r. wyznaczony został wpis od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 500 zł, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 221, poz. 2193). Mając na uwadze powyższe, zdaniem referendarza sądowego, co do przedmiotowego wniosku zastosowanie znajduje art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), który stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie, w sytuacji, gdy strona wpłaciła kwotę znacznie wyższą tytułem wpisu od skargi niż należna, a wnosi jedynie o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu w części, procedowanie w przedmiocie tego wniosku należy uznać za zbędne. Wobec tego, na podstawie powyższej regulacji oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.