I SA/Wr 1142/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek W skardze na oznaczoną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku wskazał na wysokość należności objętej decyzją, na oczywistą, w ocenie skarżącego, zasadność skargi oraz na groźbę wyrządzenia znacznej szkody. Zdaniem skarżącego, już pobieżna analiza akt wystarcza do przyjęcia, że postępowa podatkowe przeprowadzono w rażąco ograniczony sposób badając wyłącznie cenę zakupu i cenę sprzedaży mieszkania i pomijając inne okoliczności, takie jak spłata kredytu hipotecznego z uzyskanej ceny i finansowanie zakupu przez bank. Pozwala to, zdaniem skarżącego, przyjąć, że skarga jest oczywiście uzasadniona, a decyzja zostanie uchylona, co z kolei uzasadniać ma wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, oznacza natomiast taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Lakoniczne uzasadnienie wniosku praktycznie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się nadto, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wystarczy samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04). W przedmiotowej sprawie skarżący ograniczył się do ogólnego wskazania na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody wykonaniem zaskarżonego aktu, nie precyzując w żaden sposób, na czym to niebezpieczeństwo ma polegać oraz wywodził, że skarga jest oczywiście zasadna. Jak wyżej wskazano, Sąd nie bada jednak zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.