I SA/Wr 1142/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Haberka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Kieres, Sędzia WSA Marta Semiczek, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym 5 maja 2022 r. sprawy ze skargi K .K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] września 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi K. K. (dalej: strona, skarżący) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy (dalej: SKO, organ II instancji, organ zażaleniowy) z 7 września 2021 r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Przemkowa (dalej: Burmistrz, organ I instancji) z 1 czerwca 2021 r. znak [...] odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2020 r. Postępowanie przed organami. Postanowieniem z 22 października 2020 r. znak [...] Burmistrz wszczął wobec K. K. postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2020 r. Pismem z 5 listopada 2020 r. strona wniosła o zawieszenie postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej do czasu zakończenia prawomocnie postępowań przed: – Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we Wrocławiu w sprawie o ustalenie zadań ochronnych dla terenu "[...]", – Starostą Polkowickim w sprawie o zmianę klasyfikacji gruntów dla terenu "[...]". wywodząc, że rozpoznanie sprawy, będącej przedmiotem prowadzonego postępowania oraz wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia ww. zagadnień wstępnych. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku Burmistrz postanowieniem z 27 listopada 2020 r. nr [...] odmówił zawieszenia postępowania. Po rozpatrzeniu zażalenia SKO postanowieniem z 1 marca 2021 r. znak [...] uchyliło w całości postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Ponownie rozpoznając sprawę Burmistrz postanowieniem z 1 czerwca 2021 r. znak [...], odmówił zawieszenia postępowania. Burmistrz uzasadnił, że w sprawie nie można uwzględnić wniosku strony o zawieszenie postępowania podatkowego prowadzonego z urzędu w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. ze względu na brak przesłanek opisanych w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W ocenie organu I instancji, postępowania przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska we Wrocławiu (dalej: RDOŚ) w sprawie o ustalenie zadań ochronnych dla terenu "[...]" oraz przed Starostą Polkowickim w sprawie zmiany klasyfikacji gruntów dla terenu "[...]", nie można określić jako zagadnienie wstępne, mające wpływ na toczące się postępowanie podatkowe. Pierwsze z nich nie zakończyło się w 2020 r. Jak wynika bowiem z pisma RDOŚ z 10 listopada 2020 r. znak [...], planowany termin zakończenia prac nad sporządzeniem projektu planu zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...] to 30 czerwca 2022 r. W odniesieniu do postępowania przed Starostą Polkowickim w sprawie zmian klasyfikacji gruntów dzierżawionych przez podatnika, organ I instancji stwierdził, że postępowanie to zakończyło się w maju 2021 r. W tym zakresie Burmistrz powołał się na pismo Starostwa Powiatowego w Polkowicach z 19 maja 2021 r., w którym wskazano, że "według stanu na dzień 19.05.2021 r. zmiany użytku oraz klasoużytku na działkach nr [...] , [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w obrębie L., działki nr [...] położonej w P. oraz działki nr [...] położonej w obrębie O. gm. P. dokonano z urzędu w trybie czynności materialno- technicznej dnia 6.05.2021 r. na podstawie dokumentacji geodezyjnej zasobu geodezyjnego i kartograficznego". Po rozpatrzeniu zażalenia SKO postanowieniem z 7 września 2021 r. znak [...] 1 utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W ocenie SKO, postępowanie prowadzone przed RDOŚ jest prowadzone w sprawie ustanowienia zadań ochronnych nie dla rezerwatu przyrody "[...]", lecz dla innej formy ochrony przyrody, a mianowicie dla obszaru Natura 2000 [...] a przewidywany termin zakończenia tych prac to 30 czerwca 2022 r. Natomiast druga z podnoszonych przez stronę przesłanek, tj. postępowanie przed Starostą Polkowickim o zmianę klasyfikacji gruntów ustała przed wydaniem przez organ podatkowy postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Postępowanie przed Sądem. Od powyższego postanowienia SKO skarżący pismem z 22 października 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając naruszenie przepisów postępowania podatkowego, mające wpływ na wynik sprawy, tj.: – art. 120 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie wszystkich przepisów prawa, jakie organ podatkowy winien w niniejszej sprawie zastosować, – art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i nieprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do organów podatkowych w sytuacji, gdy organ podatkowy pomimo wystąpienia przesłanek do zawieszenia postępowania, tego nie czyni, – art. 122 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie i nie podjęcie w toku postępowania przez organ podatkowy wszelkich niezbędnych działań do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, tj. nie zawieszenia postępowania w celu uzyskania zagadnienia wstępnego innego organu niezbędnego do należytego rozstrzygnięcia sprawy, – art. 180 § 1, art. 181 w związku z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie, bowiem organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, – art. 201 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 204 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie zawieszenie toczącego się postępowania, pomimo wystąpienia przesłanek ustawowych do jego zawieszenia. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ II instancji. Strona podniosła, że rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez RDOŚ oraz Starostę Polkowickiego. Zdaniem strony zagadnienie wstępne dotyczy ustalenia zadań ochronnych dla terenu "[...]" oraz zmiany klasyfikacji gruntów dla terenu "[...]". W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi w całości podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Wskutek takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie w razie naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W przypadku kwalifikowanego naruszenia prawa sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, które to ograniczenie nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Wskazując ramy prawne sprawy należy powołać art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.; dalej: o.p.) zgodnie z którego brzmieniem organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W myśl powoływanego przez skarżącą § 2 ww. artykułu, postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania organ podatkowy doręcza stronie lub jej spadkobiercom, z zastrzeżeniem § 2a. Przedmiotem sporu pomiędzy skarżącym, a organami jest to, czy postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2020 r. powinno zostać zawieszone. W ocenie strony skarżącej w sprawie zostały spełnione przesłanki do zawieszenia postępowania podatkowego z uwagi na to, że jej rozpatrzenie i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnień wstępnych przez Starostę Polkowickiego oraz przez RDOŚ. Jak wywodzi SKO, przedmiot postępowania prowadzonego przez RDOŚ nie stanowi zagadnienia wstępnego w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2020 r. Natomiast postępowanie prowadzone przez Starostę Polkowickiego zostało zakończone jeszcze przed rozstrzygnięciem przez organ I instancji o odmowie zawieszenia postępowania. Dlatego w ocenie SKO nie ma podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania podatkowego. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu SKO właściwie wywiązało się z obowiązku dokonania ponownego rozpatrzenia sprawy zawieszenia postępowania podatkowego. Organ zażaleniowy zbadał sprawę we wszystkich jej aspektach, działając w zgodzie z przepisami prawa procesowego. Wskazać należy, że organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, co oznacza, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest warunkiem rozstrzygnięcia sprawy podatkowej w ogóle, a nie warunkiem wydania aktu administracyjnego o określonej treści. Zagadnienie wstępne wiąże się zatem z wystąpieniem prawnej przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej, stanowiąc przesłankę negatywną dla prowadzenia postępowania podatkowego. Jak słusznie uznał organ, takiej przeszkody nie stanowiło wskazywane przez stronę postępowanie prowadzone przez Starostę Polkowickiego w sprawie zmian klasyfikacji gruntów dzierżawionych przez podatnika. Jak ustaliły organy ww. postępowanie zakończyło się przed wydaniem przez organ I instancji postanowienia z 1 czerwca 2021 r. o odmowie zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Jak wynika bowiem z pisma Starosty Polkowickiego z 19 maja 2021 r. znak [...] zmian użytku oraz klasoużytku na dzierżawionych przez stronę działkach, dokonano z urzędu w trybie czynności materialno-technicznej 6 maja 2021 r. na podstawie dokumentacji geodezyjnej zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skoro więc w dniu rozstrzygania przez organ I instancji w sprawie zawieszenia postępowania podatkowego, okoliczność powoływana przez stronę jako wypełniająca przesłankę do tego zawieszenia odpadła - przez wcześniejsze zakończenie wskazywanego przez stronę postępowania - to prawidłowo SKO oceniło, że nie mogła stanowić ta okoliczność o wypełnieniu przesłanki do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Kolejną okolicznością, która w ocenie strony powinna skutkować zawieszeniem postępowania w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r., jest prowadzone przez RDOŚ postępowania w sprawie ustanowienia zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...]. Z brzmienia art. 7 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2019 r., poz. 1170, ze zm.) wynika, że określone tym przepisem zwolnienie z opodatkowania podatkiem od nieruchomości obejmuje grunty, znajdujące się w parkach narodowych lub rezerwatach przyrody i służące bezpośrednio i wyłącznie osiąganiu celów z zakresu ochrony przyrody, które są położone na obszarach objętych ochroną ścisłą, czynną lub krajobrazową. Obszary ochrony ścisłej, czynnej oraz krajobrazowej dla parków narodowych oraz rezerwatów przyrody wynikają z planów ochrony bądź, do czasu ich ustanowienia, z zadań ochronnych, co wynika z przepisów art. 22 ust. 3 pkt 3 i pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2020 r. poz. 55, ze zm.). Jak ustalił organ na podstawie obwieszczenia z 10 listopada 2020 r. znak [...], RDOŚ podał do publicznej wiadomości informację o zamiarze przystąpienia do sporządzenia projektu planu zadań ochronnych Natura 2000 [...] położonego na terenie województwa dolnośląskiego, w gminie P. oraz na terenie województwa lubuskiego w gminach G. i N. Jak wynika z obwieszczenia przewidywany termin zakończenia prac nad sporządzeniem projektu planu zadań ochronnych dla ww. obszaru Natura 2000 to 30 czerwca 2022 r. W tak ustalonych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy SKO właściwie uznało, że ustanowienie w przewidywanym przez RDOŚ terminie zadań ochronnych dla obszaru Natura 2000 [...], nie ma żadnego wpływu na wynik postępowania, którego przedmiotem jest w szczególności ocena tego, czy dzierżawione przez podatnika grunty położone na obszarze rezerwatu przyrody "[...]" w 2020 r. korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Konkludując, SKO właściwie uznało, że powoływane przez stronę - jako okoliczności wypełniające przesłanki do zawieszenia postępowania podatkowego - fakty prowadzenia postępowań przez Starostę Polkowickiego oraz przez RDOŚ nie stanowiły zagadnień wstępnych, od których rozstrzygnięcia uzależnione było rozpatrzenia sprawy i wydanie decyzji. Sąd uznał, że zarzuty naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 i § 2 są niezasadne. Nie zostały również w ocenie Sądu naruszone przepisy postępowania wskazane w zarzutach skargi tj. art. 120, art. 121 § 1, 122 § 1, art. 180 § 1, art. 181 w związku z art. 187 § 1 o.p. Przepis art. 204 § 1 o.p. nie mógł zostać przez organ naruszony, bowiem nie miał w sprawie zastosowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.