I SA/Wr 1150/10

Wrocław, dnia 06 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 06 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A S.A. w Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia [...] grudnia 2012 r. A S.A. w Z. (dalej spółka), złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że wniesienie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2012 r. zostało wydane na skutek omyłki pisarskiej, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa. W tej sytuacji, w ocenie spółki, niedopuszczalne jest, aby to ona musiała ponosić koszty zażalenia nieprawidłowości, które nie powstały z jej winy. Podniosła, że kosztów tych by nie było, gdyby nie omyłka w zaskarżonym rozstrzygnięciu. W oświadczeniu o majątku i dochodach spółka podała, że wartość jej kapitału zakładowego wynosi ponad 78 mln zł, środków trwałych na ostatni rok obrotowy – ponad 37 mln zł a przychód – ponad 11 mln zł. Ujawniła ponadto, że posiada ponad 15 mln na rachunkach bankowych. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 06 marca 2013 r. odmówił przyznania prawa pomocy spółce. W sprzeciwie spółka podniosła, że uwzględnienie jej żądania nie powinno być oparte na przesłankach dotyczących wyłącznie o przyznanie prawa pomocy, lecz także na ogólnych przesłankach ponoszenia kosztów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spółka wskazała bowiem, że jej celem jest wyeliminowanie wadliwego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego, co powinno leżeć także w interesie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika spółki, przepisy oddziału 2 rozdziału 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej p.p.s.a.) zatytułowanego "Prawo pomocy" nie uzależniają przyznania prawa pomocy osobom prawnym od jakichkolwiek innych przesłanek, niż te wymienione w art. 246 § 2 ust. 1 i 2 p.p.s.a., mianowicie: wykazania przez osobę prawną braku jakichkolwiek środków na poniesienie kosztów sądowych (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) bądź braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). W związku z tym, nie ma podstaw by przyjąć, że o przyznaniu zwolnienia od kosztów sądowych mogą zadecydować jakiekolwiek inne okoliczności; w tym subiektywne przekonanie strony, że zaskarżone przez nią rozstrzygnięcie narusza jej prawa. Dodajmy, że przekonanie to jest właściwe dla każdej strony kwestionującej krzywdzące jej zdaniem orzeczenie. Należy przypomnieć, że prawo pomocy ma służyć przede wszystkim tym, którzy nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem administracyjnym. Stanowi ono zatem wyjątek od ogólnej zasady, wyrażonej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Natomiast w przypadku spółki trudno jest mówić o spełnieniu przez nią przesłanek wymienionych w art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a.. Posiada ona bowiem na rachunkach bankowych a więc w istocie środków wolnych, ponad 150-tysięczną wielokrotność wpisu. Z tego też względu, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.