I SA/Wr 1151/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 2 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie w dniu 6 lipca 2005 r. strona skarżąca, działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję. Od skargi tej nie została uiszczona opłata sądowa przy jej wniesieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie u.p.s.a., stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania uiścił opłatę pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w art. 221 u.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Oznacza to, iż w sprawach wnoszonych do sądu administracyjnego przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia należnej opłaty stałej, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. Stosownie do brzmienia § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. W sprawie mającej za przedmiot interpretację przepisów podatkowych nie można natomiast mówić o istnieniu należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, ponieważ w takiej sprawie spór nie dotyczy żadnej konkretnej kwoty pieniężnej, lecz samej zasady. Oznacza to, że skarga niniejsza nie jest objęta wpisem stosunkowym, a ponadto jej przedmiot nie zalicza się do wyliczonych w § 2 ust. 1-5 rozporządzenia (w tym nie dotyczy ona stricte zobowiązań podatkowych, tak jak określa to § 2 ust. 13 pkt 12). W związku z tym znajdzie tu zastosowanie przepis § 2 ust. 6 powołanego rozporządzenia, w myśl którego w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł. Wobec powyższego radca prawny wnosząc skargę w przedmiocie WSA/post.1 2 Sygn. akt I SA/Wr 1151/06 interpretacji przepisów prawa podatkowego był jednocześnie zobligowany do uiszczenia opłaty stałej od skargi we wskazanej wysokości, czego jednak nie uczynił. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie wyżej powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji. WSA/post.1 2