I SA/Wr 1152/02

I SA/ Wr 1152/02 WYROK W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis Sędziowie: Asesor WSA Katarzyna Radom Sędzia WSA Andrzej Cisek (sprawozdawca) Protokolant Paulina Biernat po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A S. A. na decyzję Izby Skarbowej we W.-Ośrodek Zamiejscowy w W. w przedmiocie oprocentowania nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 1995 rok oddala skargę. Sygnatura akt I S.A./Wr 1152/02 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia [...]- Spółka Akcyjna "A" z siedzibą w Ś. zwróciła się do Urzędu Skarbowego w Ś. o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 1995 r. w wysokości [...]oraz o jej oprocentowanie. Decyzją z dnia [...] (nr [...]) Urząd Skarbowy w Ś. orzekł o odmowie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 rok. Urząd Skarbowy uzasadnił swoje rozstrzygnięcie tym, iż zgodnie z art. 330 ustawy - Ordynacja podatkowa zwrot nadpłat powstałych przed dniem 1 stycznia 1998r. dokonywany jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (j.t.: Dz.U. z 1993 r. nr 108, póz. 486 z późn.zm.), a zgodnie z tymi przepisami minął trzyletni termin do zwrotu nadpłaty. Skarżąca nie zgodziła się z takim rozstrzygnięciem sprawy i pismem z dnia [...]odwołała się od tej decyzji do Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. Organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] (nr [...]) stwierdził, że Urząd Skarbowy w Ś. rozstrzygnął sprawę w niewłaściwym trybie, a tym samym z uwzględnieniem niewłaściwych przesłanek. Dlatego też Izba Skarbowa z przyczyn proceduralnych, w związku z art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, uchyliła zaskarżoną decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Skarbowy w Ś., w dniu [...], wydał decyzję (nr [...]) stwierdzającą Spółce Akcyjnej "A" w Ś. nadpłatę podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 rok w wysokości [...]. Jednocześnie decyzją nr [...]z dnia [...]Urząd Skarbowy odmówił temu podatnikowi oprocentowania tej nadpłaty. Następnie w dniu [...]Urząd dokonał zwrotu, stwierdzonej w/w decyzją nadpłaty w kwocie [...]. Sygnatura akt I S.A./Wr 1152/02 Pismem z dnia [...]strona odwołała się od decyzji z dnia [...], którą Urząd Skarbowy odmówił Spółce "A oprocentowania nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 . Skarżąca wniosła do Izby Skarbowej we W. o zmianę zaskarżonej decyzji i naliczenie oprocentowania nadpłaty od dnia [...]. Zdaniem Spółki, Urząd Skarbowy nie dochował dwumiesięcznego terminu wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę oraz terminu zwrotu tej nadpłaty. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W., stwierdziła, iż nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymała zaskarżoną decyzję Urzędu Skarbowego w mocy. Podatnik zakwestionował również i to rozstrzygnięcie poprzez wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W swej skardze strona skarżąca zarzuca decyzji Izby Skarbowej naruszenie przepisu art. 77 § 2 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez błędne przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje oprocentowanie od zaistniałej nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych. W odpowiedzi na powyższa skargę Izba Skarbowa uznała podniesiony przez stronę skarżącą zarzut naruszenia art. 77 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest bezzasadny. Skarżąca twierdzi bowiem, iż organy podatkowe bezpodstawnie odmówiły oprocentowania nadpłaty stwierdzonej decyzją Urzędu Skarbowego. Uzasadniając ten zarzut Spółka podnosi, że: Urząd Skarbowy nie dochował dwumiesięcznego terminu do zwrotu nadpłaty; wydanie, uchylonej następnie przez organ odwoławczy, decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty nie oznacza załatwienia sprawy w ustalonym w Ordynacji podatkowej terminie, - oprocentowanie przysługuje od [...]; prawidłowość złożonego zeznania CIT-8 za 1995 rok była oceniana przez Inspektora Kontroli Skarbowej w 1996r. i wówczas nie stwierdzono, żeby rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych za 3 Sygnatura akt I S.A./Wr 1152/02 1995 rok było nieprawidłowe, zatem podatnik nie może ponosić ujemnych konsekwencji błędnego działania organów podatkowych. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższe zarzuty nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa, albowiem zagadnienia dotyczące nadpłaty są uregulowane w rozdziale 9 i 10 Ordynacji podatkowej. Zdefiniowano tam m.in. pojecie nadpłaty (art. 72), moment jej powstania (art. 74), terminy zwrotu (art. 76), zasady oprocentowania (art. 77) oraz prawo do żądania stwierdzenia jej istnienia (art. 79). W niniejszej sprawie nadpłata w podatku dochodowym od osób prawnych za 1995 r. określona została przez Urząd Skarbowy decyzją o stwierdzeniu nadpłaty. Stosownie do art. 76 § 1 pkt 1 lit. e ustawy Ordynacja podatkowa urząd skarbowy obowiązany jest do wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty i zwrócić ją w terminie 30 dni od wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty. Ten termin został dochowany. Decyzja Urzędu Skarbowego stwierdzająca nadpłatę w kwocie [...]została wydana [...] zwrot nadpłaty nastąpił [...]. Przepis art. 77 § 2 Ordynacji podatkowej reguluje sytuacje, w których przysługuje podatnikowi oprocentowanie nadpłaty. Przepis ten m.in. wskazuje, że w przypadku stwierdzenia nadpłaty (art. 76 Ordynacji podatkowej) oprocentowanie przysługuje od dnia złożenia wniosku o stwierdzeniu nadpłaty do dnia zwrotu nadpłaty. Skarżąca wniosła do Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. o zmianę zaskarżonej decyzji i naliczenie oprocentowania nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych od dnia [...]. Zdaniem Spółki, Urząd Skarbowy nie dochował dwumiesięcznego terminu. Przepis ten m.in. wskazuje, iż w przypadku przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 1 lit. e tej ustawy, czyli w przypadku stwierdzenia nadpłaty przez organ podatkowy decyzją, oprocentowanie przysługuje od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty do dnia zwrotu nadpłaty, ale tylko wówczas, gdy: a/ nadpłata nie została zwrócona w terminie jednego miesiąca od dnia wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty (art. 77 § 2 pkt 2 lit. a), b/ decyzja w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie została wydana w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzeniu nadpłaty (art. 77 § 2 pkt 2 4 lit.b). Izba Skarbowa stwierdziła, iż w omawianej sprawie nie zaistniała żadna z w/w sytuacji, bowiem: ad a) Zwrot nadpłaty nastąpił dwa dni po wydaniu decyzji o stwierdzeniu nadpłaty. Oznacza to, że Urząd Skarbowy zwrócił nadpłatę w terminie krótszym niż miesiąc od daty wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę. Zatem zarzut Strony stwierdzający, że Urząd Skarbowy był w zwłoce ze zwrotem nadpłaty jest bezpodstawny. ad b) Wniosek Spółki Akcyjnej "A z dnia [...]o stwierdzenie nadpłaty został złożony do Urzędu Skarbowego w dniu [...]Urząd Skarbowy postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), zawiadomił Spółkę o przesunięciu terminu załatwienia sprawy do [...] i w tym dniu wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. Zdaniem Izby Skarbowej powołany wyżej przepis art. 77 § 2 pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej mówi o każdej decyzji w sprawie stwierdzenia nadpłaty, czyli zarówno o tej stwierdzającej nadpłatę jak i odmawiającej jej stwierdzenia. Za słusznością tego stanowiska przemawia choćby różnica w zapisie art. 17 § 2 pkt 2 lit a) i art. 77 § 2 pkt 2 lit. b) Ordynacji podatkowej. W pierwszym z omawianych przepisów mówi się o decyzji o stwierdzeniu nadpłaty, w drugim zaś o decyzji w sprawie stwierdzenia nadpłaty. Ponieważ decyzja "w sprawie" może być zarówno pozytywna jak i negatywna oznacza to, że nie ma znaczenia czy urząd skarbowy wydał decyzję stwierdzającą nadpłatę czy decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. Istotnym jest to, czy taka decyzja wydana została w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W tym przypadku Urząd Skarbowy w Ś. rozpatrzył wniosek Spółki z zachowaniem dwumiesięcznego terminu. Fakt, że dni 2 i 3 czerwca 2001 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy, zatem zgodnie z art. 161 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa wydanie decyzji w dniu następnym po dniach wolnych - [...]- oznacza dochowanie dwumiesięcznego terminu. Natomiast to, że decyzja ta została uchylona później przez Izbę Skarbową jest w niniejszej sprawie nieistotne. Ordynacja podatkowa nie precyzuje 5 Sygnatura akt I S.A./Wr 1152/02 zasad oprocentowania nadpłaty w sytuacji analogicznej do zaistniałej w sprawie. Zatem, zdaniem Izby Skarbowej oprocentowanie nadpłaty podatnikowi nie przysługuje. W ocenie organu odwoławczego również stwierdzenie Skarżącej, że nadpłata powstała w dniu 5.04.1996r. i od tego momentu winna być oprocentowana jest bezzasadne. W myśl art. 14 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej nadpłata w podatku dochodowym od osób prawnych powstaje z dniem złożenia zeznania wstępnego, ale tylko w sytuacji gdy w tym zeznaniu została wykazana. W przypadku Spółki, aż do kontroli podatkowej obejmującej rok 1999, istnienie nadpłaty z 1995r. nie było znane ani organowi podatkowemu ani podatnikowi. Dopiero wydanie przez Urząd Skarbowy w Ś. w dniu [...]decyzji [...]) potwierdziło istnienie nadpłaty. Natomiast przepis art. 77 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wyczerpująco określa oprocentowanie nadpłaty. Przepis ten jednak nie przewiduje możliwości oprocentowania nadpłaty, w sytuacji w której znalazła się Skarżąca. Stąd i ten argument Strony nie może być uwzględniony. Jednocześnie organ podatkowy wskazuje iż Urząd Skarbowy w uzasadnieniu decyzji z [...]nie powoływał orzecznictwa potwierdzającego prawidłowość rozstrzygnięcia sprawy, dlatego też nie może się ustosunkować do zarzutu zawartego w skardze, że wskazane przez US orzecznictwo nie odnosi się do stanu faktycznego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Powyższa skarga została wniesiona w dniu [...]do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy Prawo o 6 Sygnatura akt 1 S.A./Wr 1152/02 postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższy zapis ustawowy uzasadnia rozpoznanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Przechodząc do oceny zasadności skargi, Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych {Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd zważył, iż zagadnienia dotyczące nadpłaty zostały uregulowane w rozdziale 9 i 10 Ordynacji podatkowej. Zdefiniowano tam m.in. pojecie nadpłaty (art. 72), moment jej powstania (art. 74), terminy zwrotu (art. 76), zasady oprocentowania (art. 77) oraz prawo do żądania stwierdzenia jej istnienia (art. 79). W niniejszej sprawie nadpłata w podatku dochodowym od osób prawnych za 1995 r. określona została przez Urząd Skarbowy decyzją o stwierdzeniu nadpłaty. Stosownie do art. 76 § 1 pkt 1 lit. e Ordynacji podatkowej urząd skarbowy obowiązany jest do wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty i zwrócić ją w terminie 30 dni od wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty. Rozpatrywanej sprawie termin ten został dochowany. Zważyć bowiem należy, iż decyzja Urzędu Skarbowego stwierdzająca nadpłatę w kwocie [...]została wydana [...] a zwrot nadpłaty nastąpił [...]. Przepis art. 77 § 2 Ordynacji podatkowej reguluje sytuacje, w których przysługuje podatnikowi oprocentowanie nadpłaty. Przepis ten m.in. wskazuje, że w przypadku stwierdzenia nadpłaty (art. 76 Ordynacji podatkowej) oprocentowanie przysługuje od dnia złożenia wniosku o stwierdzeniu nadpłaty do dnia zwrotu nadpłaty. Skarżąca wniosła do Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. o zmianę zaskarżonej decyzji i naliczenie oprocentowania nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych od dnia [...]. Zdaniem Spółki, Urząd Skarbowy nie dochował dwumiesięcznego terminu. Przepis ten m.in. wskazuje, iż w przypadku przewidzianym w art. 76 § 1 pkt 1 lit. e tej ustawy, czyli w przypadku 7 Sygnatura akt I S.A./Wr 1152/02 stwierdzenia nadpłaty przez organ podatkowy decyzją, oprocentowanie przysługuje od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty do dnia zwrotu nadpłaty, ale tylko wówczas, gdy: a/ nadpłata nie została zwrócona w terminie jednego miesiąca od dnia wydania decyzji o stwierdzeniu nadpłaty (art. 77 § 2 pkt 2 lit. a), b/ decyzja w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie została wydana w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzeniu nadpłaty (art. 77 § 2 pkt 2 lit.b). Izba Skarbowa zasadnie uznała, iż w omawianej sprawie nie zaistniała żadna z w/w sytuacji, bowiem: zwrot nadpłaty nastąpił dwa dni po wydaniu decyzji o stwierdzeniu nadpłaty. Oznacza to, że Urząd Skarbowy zwrócił nadpłatę w terminie krótszym niż miesiąc od daty wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę. Zatem zarzut Strony stwierdzający, że Urząd Skarbowy był w zwłoce ze zwrotem nadpłaty jest bezpodstawny. Zważyć ponadto należy, iż wniosek Spółki Akcyjnej "A z dnia [...]o stwierdzenie nadpłaty został złożony do Urzędu Skarbowego w dniu [...]Urząd Skarbowy postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), zawiadomił Spółkę o przesunięciu terminu załatwienia sprawy do [...] i w tym dniu wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. Zasadnie przyjęła Izba Skarbowa przyjęła, że powołany wyżej przepis art. 77 § 2 pkt 2 lit. b Ordynacji podatkowej stanowi o każdej decyzji w sprawie stwierdzenia nadpłaty, czyli zarówno o tej stwierdzającej nadpłatę jak i odmawiającej jej stwierdzenia. Za słusznością tego stanowiska przemawia choćby różnica w zapisie art. 17 § 2 pkt 2 lit a) i art. 77 § 2 pkt 2 lit. b) Ordynacji podatkowej. W pierwszym z omawianych przepisów stanowi się o decyzji o stwierdzeniu nadpłaty, w drugim zaś o decyzji w sprawie stwierdzenia nadpłaty. Ponieważ decyzja "w sprawie" może być zarówno pozytywna jak i negatywna oznacza to, że nie ma znaczenia czy urząd skarbowy wydał decyzję stwierdzającą nadpłatę, czy decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. Istotnym jest to, czy taka decyzja wydana została w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W rozpatrywanej sprawie Urząd Skarbowy w Ś. rozpatrzył wniosek Spółki z zachowaniem dwumiesięcznego terminu. Fakt, że dni 2 i 3 8 Sygnatura akt l S.A./Wr 1152/02 czerwca 2001 r. były dniami ustawowo wolnymi od pracy, zatem zgodnie z art. 181 § 4 ustawy Ordynacja podatków? wydanie decyzji w dniu następnym po dniach wolnych -[...]oznacza dochowanie dwumiesięcznego terminu. Natomiast to, że decyzja ta została uchylona później przez izbę Skarbową jest w niniejszej sprawie obojętne. W ocenie Sądu stwierdzenie strony skarżącej, że nadpłata powstała w dniu [...]i od tego momentu winna być oprocentowana nie znajduje podstaw w obowiązującym stanie prawnym. W myśl bowiem przepisu art. 14 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej nadpłata w podatku dochodowym od osób prawnych powstaje z dniem złożenia zeznania wstępnego, ale tylko w sytuacji, gdy w takim zeznaniu została ona wykazana. W przypadku Spółki, aż do kontroli podatkowej obejmującej rok 1999, istnienie nadpłaty z 1995r. nie było znane ani organowi podatkowemu ani podatnikowi. Dopiero wydanie przez Urząd Skarbowy w Ś. w dniu [...]decyzji [...]) potwierdziło istnienie nadpłaty. Natomiast przepis art. 77 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wyczerpująco określa oprocentowanie nadpłaty. Przepis ten jednak nie przewiduje możliwości oprocentowania nadpłaty, w sytuacji w której znalazła się strona skarżąca. Stąd i ten argument skarżącej spółki nie mógł zostać uwzględniony. W konkluzji Sąd rozpatrując przedmiotową skargę nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia i dlatego też podlega ona, zgodnie z przepisem art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddaleniu. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji.