I SA/Wr 1156/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zaległości zlikwidowanej spółki cywilnej S. M. W. D. J. S. J. jako płatnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi za kwiecień, maj i czerwiec 2005 r. postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W skardze na wyżej oznaczoną decyzję S. J. zawarł wniosek o zwolnienie z opłat sądowych. W złożonym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący uzasadniał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jego majątek został zajęty w drodze egzekucji sądowej i administracyjnej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną (D. J.), mieszka w domu będącym własnością jego żony, zlicytowanym przez komornika sądowego za zgodą nabywcy do marca 2009 r. Wskazał, że wraz z żoną uzyskują dochód miesięczny w kwocie 1.532,34 zł i ponoszą miesięczne koszty utrzymania w tej samej kwocie. Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył kserokopię zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2007, odcinka świadczenia rentowego skarżącego za styczeń 2009 r., obwieszczenia o drugiej licytacji nieruchomości należącej do D. J. (udział -) oraz zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia żony skarżącego za pracę. Z dokumentów tych wynika, że w roku 2007 D. i S. J. uzyskali dochód brutto w kwocie 22.593 zł, w styczniu 2009 r. skarżący otrzymał rentę w kwocie 692,76 zł (netto), natomiast jego żona -wynagrodzenie za pracę w kwocie 850,17 zł (netto). Z urzędu wskazać należy na dwie okoliczności. Po pierwsze, w sprawach wszczętych ze skargi S. J. i D. J., zarejestrowanych odpowiednio pod sygn. akt I SA/Wr 1156/08, I SA/Wr 1157/08, I SA/Wr 1163/08 oraz I SA/Wr 1158/08 oraz I SA/Wr 1159/08 i I SA/Wr 1164/08, wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w łącznej kwocie 600 zł. Po drugie, w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 1546/07 i I SA/Wr 1614/07 postanowieniami referendarza sądowego z dnia 11 lutego 2008 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, iż są one zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy jak i stan faktyczny sprawy, stwierdza się, że w przypadku strony skarżącej zaistniały ustawowe przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy procesowej. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyznając prawo pomocy uwzględniono łączną kwotę wpisów sądowych w sprawach wszczętych przez skarżącego oraz brak poprawy sytuacji materialnej wnioskodawcy w porównaniu ze stanem ustalonym w postanowieniach referendarskich z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 1546/07 i I SA/Wr 1614/07. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji. Na marginesie wskazać trzeba na uregulowanie art. 249 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.