I SA/Wr 1162/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: umorzyć postępowanie. W skardze na wymienione w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w W., skarżący - Z. B. wniósł o jego uchylenie zarzucając, iż postanowienie to wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa. Postanowieniem z dnia [...], Dyrektor Izby Skarbowej we W. OZ w W., działając na podstawie dyspozycji przepisu art. 54 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił w całości zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego I umorzył postępowanie egzekucyjne. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia, uwzględniającego w całości zarzuty skargi, organ podatkowy II instancji powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego We Wrocławiu z dnia 1 marca 2007 r. (sygn. akt 840/06), zgodnie z którym, podstawą wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji w sprawie należności za nielegalny pobór energii elektrycznej stanowi wyrok zasądzający, wydany w postępowaniu cywilnym z powództwa o zapłatę. Mając na uwadze pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, Dyrektor Izby Skarbowej we W. OZ w W. uznał, iż prowadzone w sprawie postępowanie egzekucyjne było przedwczesne, albowiem podstawę egzekucji administracyjnej stanowić mógł wyłącznie zasądzający wyrok cywilny, zaś A nie wystąpiła na drogę procesu cywilnego z powództwem skierowanym przeciwko skarżącemu o zapłatę za nielegalny pobór energii elektrycznej. Wskazując na powyższe, w odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej u.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli stanowi o bezprzedmiotowości postępowania sądowego i daje podstawę do jego umorzenia, wszak pod warunkiem uznania przez Sąd, iż w następstwie rozstrzygnięcia podjętego przez organ zarzuty skargi zostały uwzględnione w całości. Niewątpliwie, taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Przedmiot postępowania sądowego został bowiem wyeliminowany z obrotu prawnego rozstrzygnięciem Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...], uwzględniającym we własnym zakresie zarzuty podnoszone przez skarżącego. Wskazana okoliczność przesądza o zbędności postępowania sądowego jakie zainicjowało złożenie skargi na uchylone - w trybie autokontroli - postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w W. z dnia [...] Nr [...]. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowe w sprawie, stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. Z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzenia postępowania sądowego, spowodowaną wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, niecelowym było rozpoznawanie - złożonego przez stronę - wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sprawa sądowo-administracyjna utraciła bowiem swój przedmiot. Z tych względów, wniosek ten nie został przekazany do referendarza sądowego celem rozpoznania.