I SA/Wr 1163/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej za zaległości zlikwidowanej spółki cywilnej w sprawie ze skargi S. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Postanowieniem z dnia [...] o nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej we W. OZ w W. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...], orzekającej o odpowiedzialności podatkowej S. J. za zaległości zlikwidowanej spółki cywilnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powołane postanowienie, S. J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej, do czasu rozpoznania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej: ppsa, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że powołana regulacja ma zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu lecz także do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ppsa ma charakter wyjątkowy - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczne rozstrzygnięcie administracyjne podlega wykonaniu. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 ppsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na konkretne i zindywidualizowane okoliczności uzasadniające jego żądanie. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący bowiem w ogóle nie uzasadnił przedmiotowego wniosku. Nie wykazał tym samym w jaki sposób wykonanie decyzji, której wstrzymania się domaga, spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Dodać również należy, że Sąd rozpoznając wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie może odnieść się do zarzutów skargi. Zajęcie merytorycznego stanowiska odnośnie zaskarżonego postanowienia, będzie możliwe dopiero po zamknięciu rozprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w sentencji.