I SA/Wr 1166/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu od II do IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że nie ma wystarczających środków na poniesienie tego wydatku. Nie wykupuje wszystkich leków, nie chodzi na rehabilitację, która jest niezbędna przy jego postępujących chorobach. Żona również choruje i choć nie może dźwigać powyżej 5 kg, jest opiekunem wnioskodawcy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym tylko z żoną (ur. w [...] r.), posiada dom o powierzchni 132,45 m2 i wartości 90.000 zł oraz działkę przydomową (3678 m2) i stodołę. Spłaca kredyt zaciągnięty na 2.000 zł i pozostało mu do spłaty 295,90 zł. Małżonkowie uzyskują dochody wyłącznie z renty przyznanej wnioskodawcy w wysokości 1.216 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki wymienione zostały: woda i ścieki 173,27 zł, energia elektryczna 185 zł, telefon, internet i TV 112,28 zł, rata kredytu 59,91 zł, leki 210,43 zł (kwota za 2 miesiące, część leków niewykupiona), asygnata na drewno 223,02 zł, butla gazu około 50 zł, ubezpieczenia 84 zł, wywóz śmieci 35 zł, żywność 500 zł. Z dokumentów przedłożonych na wezwanie, które potwierdzają złożone oświadczenia wynika nadto, że małżonkowie otrzymują dochody z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł. Wnioskodawca oświadczył dodatkowo, że w tym samym domu mieszka ich córka prowadząca odrębne gospodarstwo domowe. Córka po udarze jest osobą leżącą, otrzymuje rentę w kwocie 724,40 zł, z czego połowa przeznaczana jest na leki i pampersy. Opiekuje się nią żona skarżącego. Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wnioskodawca jest stroną w tutejszym Sądzie w trzech sprawach o sygn. akt I SA/Wr 1116/17, I SA/Wr 1166/17 i I SA/Wr 1236/17. Wymienione sprawy toczą się jednocześnie, a wpisy od skarg zostały wyznaczone na łączną kwotę 1.500 zł. Mając na uwadze powyższe, wskazać trzeba w pierwszej kolejności, iż podstawą prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe zostało wykazane. Wnioskodawca wraz z rodziną, to jest z żoną i córką, jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej. Małżonkowie utrzymują się wyłącznie z niewielkiej renty w kwocie niewiele ponad 1.200 zł, a nadto zajmują się chorą córką, której renta nie starcza na jej własne utrzymanie. Nie mają wsparcia ze strony rodziny i nie posiadają majątku, z którego mogliby pozyskać dodatkowe fundusze. Mając zatem na uwadze powyższe, przedmiotowy wniosek jest całkowicie uzasadniony. W związku z tym postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.