I SA/Wr 117/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar, Sędziowie: Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędzia WSA Piotr Kieres, Protokolant: starszy sekretarz sądowy Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 r. przy udziale sprawy ze skargi Gminy W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Gmina W. wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku od towarów i usług wskazując w przedstawionym stanie faktycznym, iż wybudowała- częściowo ze środków unijnych- "A"- budynek Sali koncertowej. W 2015 r. skarżąca przekazała powstały środek trwały instytucji kultury "A" w nieodpłatne użyczenie. W 2017 r. zmieniono formę udostępnienia budynku na odpłatną. W związku z powyższym skarżąca zapytała, "Czy w związku ze zmianą w 2017 r. przeznaczenia budynku "A" z czynności niedającej prawa do odliczenia VAT na czynność opodatkowaną VAT, Gminie W. będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w korekcie 10-letniej obejmującej za każdy rok 1/10 kwoty podatku VAT naliczonego wykazanego w fakturach VAT otrzymanych w latach 2004-2015 na budowę "A", począwszy od korekty za rok 2017 (korekta w deklaracji za styczeń 2018 r.) i w każdym z następnych lat, aż do roku 2024 (korekta za styczeń 2025 r)?" W ocenie Gminy prawo takie będzie jej przysługiwać. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zaskarżoną interpretacją uznał stanowisko Gminy za nieprawidłowe, uznając, że w chwili dokonywania zakupów Gmina nie działała w charakterze podatnika VAT. Gmina wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na powyższą interpretację. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Należy wskazać, że przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy w sprawie pojawi się zagadnienie wstępne, rozstrzygnięcie którego będzie istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz będzie mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 941/12 (publ. w bazie orzeczeń, dostępnej pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy podanego stanu faktycznego i prawnego, Sąd uznał, że zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, ze względu na powzięcie tożsamych wątpliwości, jakie zostały sformułowane przez Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w pytaniach prejudycjalnych, zawartych w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2016 r. sygn. akt I FSK 972/15. Otóż, NSA skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 182 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej ( Dz. Urz.UE L 347 str.1, ze zm.) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności nie podlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystywania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych; 2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany? 3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych, jak i nie podlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności? W ocenie Sądu, zagadnienia prawne objęte powyższymi pytaniami prejudycjalnymi mają istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. Z tych też względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.