I SA/Wr 1170/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia Asesor WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 05 maja 2008 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: II, IV, VII i XI 2000 r., I, VI-VIII, X, i XII 2001 r. oraz I, III – X 2002 r. sprostować z urzędu w wyroku Sądu z dnia 03 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1170/07, oczywistą omyłkę - na str. 2, w wierszu piątym uzasadnienia – w ten sposób, że zamiast "styczeń" wpisać "luty". Wyrokiem z dnia 03 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 200 r., 2001 r. i 2002r. Jednocześnie w uzasadnieniu wyroku błędnie oznaczono, że decyzja dotyczy m.in. stycznia 2000 r. zamiast lutego 2000 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej: p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§2). W orzecznictwie i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – a więc, gdy jest to np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W przedmiotowej sprawie błędne oznaczenie numeru jednego z miesięcy, których dotyczyła zaskarżona decyzja nosi właśnie cechy oczywistej omyłki. Wypada zaznaczyć, że z akt sprawy, skargi i odpowiedzi na skargę oraz sentencji wyroku wynika jednoznacznie, że zaskarżona decyzja dotyczyła m.in. lutego 2000 r., a nie stycznia 2000 r. Tak więc błąd w wyroku Sądu miał charakter oczywistej omyłki, podlegającej sprostowaniu. Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 § 1 p.s.a orzeczono, jak na wstępie.