I SA/Wr 1187/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliowej za lipiec 2012 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 kwietnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 405 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 kwietnia 2018 r. W piśmie wniesionym dnia 2 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego wniósł na podstawie art. 58 k.p.a. o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. W motywach wniosku pełnomocnik wskazał, że skarżący - mimo poinformowania go w dniu 25 kwietnia 2018 r., że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 23 kwietnia 2018 r. i od tego dnia biegnie 7 dni na dokonanie wpisu – pozostawał w przekonaniu, że termin do uiszczenia wpisu biegnie od dnia 25 kwietnia 2018 r. i upływa w dniu 2 maja 2018 r., stąd w tym dniu wpis ten uiścił, co potwierdza załączone do wniosku potwierdzenie przelewu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Kwestie związane z przywróceniem uchybionego terminu w postępowaniu przed sądem administracyjnym reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 3169 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), nie zaś, jak wskazano we wniosku, kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a., to na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Podkreślić jednocześnie należy, że w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowej przez tego pełnomocnika. W orzecznictwie sądowym wyraźnie wskazuje się, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wskazana we wniosku argumentacja co do błędnego zrozumienia przez skarżącego informacji przekazanej mu przez pełnomocnika, nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Przeciwnie, okoliczności wynikające z owej argumentacji wskazują na niedbalstwo w dokonaniu rzeczonej czynności procesowej. Przyjmując bowiem obiektywny miernik staranności, pełnomocnik (radca prawny) winien przekazywać informacje swojemu mandantowi w sposób wyraźny, ze wskazaniem skutków niewykonania czynności procesowej w terminie. Ponadto, w ocenie Sądu, należyta dbałość o interesy skarżącego, powinno objawiać się sprawdzeniem przez pełnomocnika, czy czynność procesowa została dokonania przez niego w ustawowym terminie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia uchybionego terminu, o czym postanowił jak w sentencji.