I SA/Wr 119/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz –Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi E. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2010r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008r. postanawia 1) przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w kwocie 100 (sto) zł i ustanowienie adwokata; 2) w pozostałej części wniosek oddalić. E. F. po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 10 lutego została wezwana do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie zakresu żądania i przedstawienie dodatkowych dokumentów dotyczących jej stanu majątkowego. Zarządzeniem z dnia 9 marca 2011 r. referendarz sądowy wniosek strony o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Od tego zarządzenia skarżąca wniosła sprzeciw, z którego treści wynika, iż strona wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ze złożonego przez Skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka wraz z córka i synem, lecz mimo to każdy prowadzi oddzielnie gospodarstwo domowe. Strona otrzymuje miesięczny dochód (emerytura) w wysokości 787 zł brutto. Wspólnie z dziećmi ponosi opłaty za prąd w wysokości 400 zł , wodę 150 zł, wywóz śmieci 35 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy. Przywołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W ocenie Sądu wyżej wymieniony stan majątkowy i dochody Skarżącej uniemożliwiają pokrycie kosztów sądowych związanych z uiszczeniem wpisu od skargi w wysokości 100 zł i ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skoro strona utrzymuje się jedynie ze świadczeń emerytalnych, które w całości przeznaczane są na bieżące utrzymanie, to tym samym ubiegająca się nie będzie w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów sądowych tj. wpisu i profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową uzasadnione jest częściowe przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie z wpisu od skargi i ustanowienia adwokata. Na obecnym etapie postępowania nie zwolniono Skarżącej od ewentualnych przyszłych kosztów sądowych, ponieważ jeżeli nie będzie dysponowała odpowiednimi środkami na opłacenie tych kosztów to będzie mogła zwrócić się ponownie o udzielenie prawa pomocy. Wobec powyższego na podstawie art. 260i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.