I SA/Wr 119/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 stycznia 2025 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.870.2024.1.MB w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14.02.2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: DKIS) przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - drogą elektroniczną - skargę M. T. (dalej: Skarżąca) na wskazaną w sentencji postanowienia interpretację indywidualną. Z treści przedłożonych do sprawy dokumentów wynika, że skarga ta została wniesiona za pomocą kanału komunikacji elektronicznej, jakim jest e-Urząd Skarbowy. Z uwagi na ww. okoliczność w odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o odrzucenie skargi. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 21 lutego 2025 r., wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 24.02.2025 r. (vide: UPD k. 27 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (vide: k. 29 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wskazać należy, że przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – w skrócie jako p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd jest skuteczne wniesienie skargi. Z przedłożonych dokumentów wynika, że skarga została złożona za pomocą systemu e-Urząd Skarbowy, a zatem za pośrednictwem innego niż ePUAP kanału informacji elektronicznej. Należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.) – w skrócie jako u.i.d.p. Pod pojęciem "elektroniczna skrzynka podawcza" ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła skargę poprzez platformę e-Urząd Skarbowy z pominięciem skrzynki podawczej organu na platformie ePUAP. Tym samym, w świetle wymogów z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a., brak było podstaw do uznania, że Skarżąca skutecznie wniosła skargę do sądu administracyjnego, skoro wniesienie jej nie nastąpiło za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). Co więcej zaskarżona interpretacja indywidualna zawierała prawidłowe pouczenie dotyczące sposobów wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 21 lutego 2025 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącej 24 lutego 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP, zatem termin na usunięcie braku fiskalnego upływał z końcem dnia 3.03.2025 r. i jak wynika z akt sprawy upłynął on bezskutecznie – skarga nie został opłacona w terminie. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd jest zobligowany do odrzucenia skargi od której nie uiszczono wpisu sądowego pomimo wezwania. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.