I SA/Wr 1190/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. odrzucił skargę A.D. na oznaczoną w rubrum decyzję. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 9 września 2011 r. W dniu 16 września 2011 r. (data prezentaty biura podawczego Sądu) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie adwokata, uwzględniony postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 września 2011 r. Na zarządzenie Sądu, Okręgowej Radzie Adwokackiej we Wrocławiu przesłany został – celem jego realizacji - odpis ww. postanowienia referendarskiego, stanowiący załącznik do pisma z dnia 18 października 2010 r., informującego o wyżej wskazanych okolicznościach oraz wzywającego Okręgową Radę Adwokacką we Wrocławiu do wyznaczenia – stosownie do treści art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – adwokata dla A.D. Pismem z dnia 21 października 2011 r. Kierownik Adwokackiej Pomocy Prawnej Świadczonej z Urzędu Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu poinformował adwokata L.A. o wyznaczeniu dla skarżącego w charakterze pełnomocnika procesowego z urzędu. Przesyłką z dnia 28 października 2011 r. (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego "Wrocław 32") pełnomocnik z urzędu przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 5 września 2011 r., w której zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. W motywach tego wniosku wyznaczony adwokat wywiódł, że wiadomość o treści pisma Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu z dnia 21 października 2011 r. powziął w dniu jego sporządzenia, natomiast z aktami sprawy zapoznała się w dniu 26 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) istnieje możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Zarówno w literaturze prawniczej jak i w orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, iż kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, oraz że przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się lekkiego choćby niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można zatem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć przy użyciu największego nawet wysiłku, i że nie można za winę poczytać niedopełnienie jakiegoś nadzwyczajnego wysiłku, np. zagrażającego jej zdrowiu lub życiu, albo narażającego ją na poważne straty (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz., wyd. IV Warszawa 1970 r. str. 136). Akcentuje się też, iż przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej wymaga się od strony dbającej należycie o swoje interesy (Kodeks postępowania cywilnego z Komentarzem, Warszawa 1989, t. I str. 274), a do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która uniemożliwiła wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. W świetle powyższego stwierdzić należało, iż wywiedziona we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej argumentacja uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy A.D., o których mowa w art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie można bowiem obciążać strony skarżącej skutkami wynikającymi z terminów załatwiania spraw, niezależnych od jej woli czy podejmowanych działań. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy procesowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.