I SA/Wr 1191/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Wydziału I WSA we Wrocławiu Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2004 r. postanawia wezwać pełnomocnika strony skarżącej adwokata A. M. do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt 00/100) złotych. W rozpoznawanej sprawie E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] (zmieniająca decyzję tego organu z dnia [...] nr [...]) określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec 2004 r. w kwocie 27.678 zł oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe za ten miesiąc w kwocie 8.303 zł, których suma została przez stronę skarżącą oraz organ podatkowy w odpowiedzi na skargę wskazana jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2007 r. (doręczonym w dniu 30 lipca 2007 r.) Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia, w kwocie 720 zł. W dniu 7 sierpnia 2007 r. na konto Sądu wpłynęła wyżej wskazana kwota opłaty sądowej. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 231 zd. 1 tej samej ustawy wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Na podstawie delegacji sformułowanej w art. 233 ustawy procesowej Rada Ministra wydała w dniu 16 grudnia 2003 r. rozporządzenie w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) – dalej powoływane jako Rozporządzenie, w którego § 1 ustalona została zasada, iż wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, oraz procentowo określone dla czterech przedziałów kwotowych kwoty wpisu stosunkowego, z zastrzeżeniem jego minimalnej lub maksymalnej kwoty. Z akt sprawy wynika, iż kwota wpisu od skargi wynikająca z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 lipca 2007 r. (720 zł) została określona na podstawie § 1 pkt 2) Rozporządzenia, tj. dla wartości przedmiotu zaskarżenia mieszczącej się w przedziale do ponad 10.000 zł do 50.000 zł. Jednak proste obliczenia prowadzą do wniosku, iż przy określaniu wysokości tej opłaty sądowej omyłkowo przemnożono podaną przez strony wartość przedmiotu zaskarżenia (35.981 zł) przez wskazany w § 1 pkt 3) współczynnik 2%, co dało wynik 720 zł. Mając na uwadze wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie zastosowany winien być przepis § 1 pkt 2) Rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stosunkowy wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej ponad 10.000 zł do 50.000, nie mniej jednak niż 400 zł. Przemnożenie wskazanej przez stronę skarżącą oraz Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu wartości przedmiotu zaskarżenia przez wyżej wskazany współczynnik (3%) daje kwotę 1.079,43 zł (słownie: tysiąc siedemdziesiąt dziewięć 43/100), która po uwzględnieniu treści art. 219 § 2 zd. 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych, daje wpis sądowy od skargi zarejestrowanej pod sygnaturą akt I SA/Wr 1191/07, w kwocie 1.080 (słownie: tysiąc osiemdziesiąt 00/100) złotych. Na podstawie art. 224 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Z kolei na mocy art. 211 tej samej ustawy koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, przy czym opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Z powołanych przepisów prawa wynika, iż w przypadku, gdy zarządzeniem o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie została objęta cała kwota tej opłaty sądowej, należnej, stosownie do właściwych uregulowań, od wniesionego środka zaskarżenia zasadne jest wydanie postanowienia w przedmiocie uzupełnienia brakującej kwoty opłaty sądowej. Zgodnie z § 32 ust. 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. nr 169, poz. 1646) po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu, chyba że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ w sprawie uzupełnienie kwoty wpisu od skargi nie nastąpiło w drodze wyroku Sądu z dnia 18 grudnia 2007 r. sprawa ta przeszła do kompetencji Przewodniczącego Wydziału, który mocą powołanego przepisu Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych jest właściwy do orzekania w sprawie wysokości opłat sądowych, w tym wpisu. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekający w składzie podanym wyżej orzekł o wezwaniu strony skarżącej do uiszczenia kwoty 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt 00/100) złotych w związku z uzupełnieniem należnej kwoty z tytułu wpisu od skargi. Kwota ta stanowi różnicę między rzeczywiście należną w sprawie opłatą sądową od środka zaskarżenia, jako pisma wszczynającego postępowanie, a uiszczoną z tego tytułu kwotą. Na marginesie uwadze poddać należy, iż obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, również określonych już po rozpoznaniu sprawy ze skargi, której koszty te dotyczą, w przypadku nie uiszczenia kwot wskazanych w wezwaniu, realizowany jest w drodze egzekucji sądowej. Dlatego niezastosowanie się strony do niniejszego postanowienia spowoduje wszczęcie wobec niej postępowania egzekucyjnego. Stwierdzenia te znajdują oparcie w treści art. 223 § 1 i 2 oraz art. 228 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.