I SA/Wr 1194/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.E.-P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 7 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 357,00 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wskazanym w sentencji postanowieniu Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia 10 lutego 2015 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Na powyższe postanowienie strona - reprezentowana przez adwokata - wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wnosząc o uchylenie ww. orzeczenia w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, załączając wydane w dniu 9 czerwca 2015 r. - w wyniku uwzględnienia skargi - postanowienie o nr [...] uchylające w całości postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 7 kwietnia 2015 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia 9 czerwca 2015 r. wynika, że zostało ono skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 czerwca 2015 r. Od skargi uiszczony został wpis sądowy w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w dniu 9 czerwca 2015 r. uwzględnił skargę, uchylając w całości opisane w sentencji postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. W konsekwencji takiego działania, wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie. Tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli, czyni zasadnym uwzględnienie wniosku o zwrot skarżącej kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez skarżącą wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz kwotę 240 zł z tytułu wynagrodzenia za czynności adwokata (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461), a także opłatę za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa - 17 zł (art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz część IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej Dz. U. 2014, poz. 1628 ze zm.). W związku z czym, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.