I SA/Wr 1195/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym z nieujawnionych źródeł przychodów za 2001 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2016 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż skarżący wezwany do złożenia formularza wniosku w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, uchybił temu terminowi. W sprzeciwie od ww. zarządzenia skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy i podniósł, że uchybienie terminowi było spowodowane wypadkiem losowym jakim było zgubienie wniosku, przy czym zaznaczył, że jest osobą schorowaną, nieaktywną fizycznie, mającą często incydentalne zaniki pamięci, które są następstwem udaru krwotocznego. Skarżący podkreślił, że uchybienie terminowi nie było aktem złej woli i niedbalstwa z jego strony. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r. Sąd utrzymał w mocy ww. zarządzenie referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Mając na uwadze argumentację zawartą w sprzeciwie Sąd uznał, że oprócz środka zaskarżenia, skarżący sformułował także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przy czym, w myśl art. 86 § 2 p.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei, na mocy postanowień art. 88 p.p.s.a. zd. pierwsze, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zestawiając przytoczone regulacje prawne stwierdzić należy, że ocena okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, a więc merytoryczna ocena wniosku, musi być poprzedzona zbadaniem, czy nie występują przesłanki wymienione w art. 88 p.p.s.a. W ocenie Sądu, mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności faktyczne, należy uznać, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, albowiem uchybienie terminowi do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie powoduje po stronie wnioskodawcy ujemnych skutków procesowych z uwagi na fakt, że ów wniosek może być złożony ponownie. Podkreślić bowiem trzeba, że choć uprzednio złożony wniosek - jako złożony po terminie - został potraktowany jako czynność bezskuteczna, która nie podlega rozpoznaniu, to w sytuacji, gdy skarżący nie został jeszcze wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie rozpoczął biegu ustawowy termin do uiszczenia tego wpisu. Zatem, skarżący może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy jeszcze przed wezwaniem do opłacenia skargi, a w przypadku gdy zostanie o to wezwany, złożenie wniosku musi nastąpić w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, gdyż uchybienie temu terminowi stanowi podstawę do odrzucenia skargi. To zaś oznacza, że jeżeli skarżący złoży kolejny formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w warunkach o jakich mowa wyżej, zostanie on merytorycznie rozpoznany. Przy czym złożenie kolejnego wniosku jest konieczne, albowiem znajdujący się w aktach sprawy wniosek, ze względu na to, że został pozostawiony bez rozpoznania, nie podlega ponownemu rozpoznaniu. Uznać zatem należało, że rozstrzygnięcie Sądu o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie powoduje na obecnym etapie postępowania ujemnych konsekwencji procesowych dla skarżącego. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji