I SA/Wr 1198/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA – Dagmara Dominik po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lutego 2008 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2001 r. postanawia z urzędu: sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1198/07 w ten sposób, że oznaczenie strony skarżącej "F." w sentencji zastąpić słowem "FR.". Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Wr 1198/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.. W sentencji wyroku wskazano stroną skarżącą jako F. zamiast FR. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.s.a.). Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis, s. 486 i nast.) Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., sygn. akt II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Powołanie zatem w sentencji błędnego oznaczenia strony skarżącej miało charakter oczywistej omyłki pisarskiej, co znajduje potwierdzenie w aktach sądowych, jak i administracyjnych. Stąd też omyłka ta wymagała sprostowania z urzędu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.s.a.