I SA/Wr 1198/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Skarżący W. K. w dniu 02 lutego 2008 r. odebrał interpretację indywidualną z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...], wydaną na jego wniosek z dnia [...] października 2007 r. przez Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Pismem z dnia [...] lutego 2008 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę wydanej interpretacji. Odpowiedź na to wezwanie, zawartą w piśmie ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] marca 2008 r., doręczono skarżącemu w dniu 13 marca 2008 r. W dniu 10 marca 2008 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w L. wpłynęła natomiast skarga W. K. na powyższą interpretację indywidualną z dnia [...] stycznia 2008 r. (przesyłkę nadano na poczcie w dniu 05 marca 2008 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – dalej w skrócie p.s.a.). Stosownie do treści § 2 pkt 4a tego artykułu, sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie z art. 52 § 1 p.s.a. dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W myśl § 3. tego artykułu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ( m.in. interpretacje indywidualne – przyp. Sądu), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W takim wypadku, zgodnie z art. 53 § 2 p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wniesienie skargi przed doręczeniem stronie odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w razie nie otrzymania takiej odpowiedzi - przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest równoznaczne z niewyczerpaniem przez stronę trybu warunkującego wniesienie skargi, co czyni skargę przedwczesną i uniemożliwia jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie jest bezsporne, że skarżący prawidłowo po otrzymaniu interpretacji indywidualnej, z której treścią się nie zgadzał, złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie skargę na tę interpretacje wniósł jeszcze zanim rozpoczął się bieg terminu do jej wniesienia, bowiem skargę wniesiono w dniu 05 marca 2008 r., podczas gdy odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącemu dopiero 13 marca 2008 r. – od której to daty skarżący miał dopiero 30 dni na wniesienie skargi. Odnosząc się do argumentów podniesionych przez skarżącego w piśmie z dnia 05 grudnia 2008 r., w którym zwraca się on o rozpoznanie skargi, Sąd zauważa, że fakt, iż skarżący źle zrozumiał pouczenie o trybie wniesienia skargi, pozostaje one bez wpływu na odrzucenie skargi. Jak wynika z treści pouczenia zawartego w interpretacji z dnia [...] stycznia 2008 r., skarżący został prawidłowo pouczony o konieczności wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz o możliwości wniesienia skargi na tę interpretacje w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a. odrzucił skargę.