I SA/Wr 120/18

PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-03-05

Skład orzekający: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowana przez ustanowionego dla niej kuratora, posiada interes prawny do wniesienia skargi na postanowienie dotyczące zwrotu wynagrodzenia i wydatków poniesionych przez tego kuratora w związku z reprezentowaniem spółki przed organem podatkowym?
Ratio decidendi
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi na postanowienie dotyczące zwrotu wynagrodzenia i wydatków kuratora, ponieważ takie postanowienie nie oddziałuje na sferę jej uprawnień ani obowiązków. Legitymacja procesowa do wniesienia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, który wymaga istnienia związku między indywidualnymi prawami i obowiązkami strony a zaskarżonym aktem.
Stan faktyczny
Spółka A sp. z o.o. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W., które utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji dotyczące zwrotu wynagrodzenia i wydatków kuratorowi ustanowionemu dla spółki. Kurator, adwokat T.M., reprezentował spółkę przed organem podatkowym i kwestionował wysokość przyznanego mu zwrotu. Spółka, reprezentowana przez tego samego kuratora, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 15 listopada 2017 r. w przedmiocie zwrotu kuratorowi wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentacją przed organem podatkowym postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 18 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu T.M. - kuratorowi powołanemu dla osoby prawnej, tj. A. sp. z o.o. wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentowaniem tej spółki przed organem podatkowym, tj. Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w L. w kwocie 3.402,42 zł brutto. Z akt sprawy wynika, że adresatem decyzji zarówno pierwszej jak i drugiej instancji był kurator adwokat T.M. Także zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji wniósł ww. kurator, nie zgadzając się z wysokością przyznanego mu wynagrodzenia i zwrotu wydatków. Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 15 listopada 2017 r. skargę wniosła A sp. z o.o. z siedzibą w R. reprezentowana przez kuratora - adwokata T.M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z przepisu art. 50 p.p.s.a. wynika, że legitymacja do wniesienia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi. W niniejszej sprawie A. sp. z o.o. z siedzibą w R. nie była stroną postępowania, w którym zostało wydane zaskarżone postanowienie, a zatem nie posiada ona interesu prawnego do wniesienia skargi, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. dokonał T.M. - kuratorowi powołanemu dla A. sp. z o.o. zwrotu wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentowaniem tej spółki przed organem podatkowym w kwocie 3.402,42 zł brutto. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe postanowienie doręczono w dniu 25 sierpnia 2017 r. adresatowi decyzji, tj. kuratorowi adwokatowi T.M. Z akt sprawy wynika również, że w dniu 1 września 2017 r. ww. kurator wniósł zażalenie na to rozstrzygnięcie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 18 sierpnia 2017 r., doręczając jego odpis w dniu 1 grudnia 2017 r. adresatowi - kuratorowi T.M. Skargę na powyższe postanowienie wniosła w dniu 11 grudnia 2017 r. spółka z o.o. A., reprezentowana przez adwokata T.M. Mając powyższe na uwadze, Sąd zauważa, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie zwrotu kuratorowi T.M. wynagrodzenia i wydatków poniesionych w związku z reprezentowaniem spółki z o.o. A. przed organem podatkowym, nie oddziałuje w żaden sposób na sferę uprawnień czy obowiązków spółki. W konsekwencji uznać należy, że spółka z o.o. A. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło