I SA/Wr 1201/14

Wrocław dnia 17 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za pierwszy kwartał 2008 r., odsetki za zwłokę i koszty egzekucyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], A. R. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania, ponieważ w jego ocenie wykonanie tego aktu spowoduje wyrządzenie w jego majątku znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracji. W oparciu jednak o § 3 tego art., sąd może wstrzymać wykonanie takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot przymusowo spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu z zakresu wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar wykazania zagrożeń o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy do strony. Nie wystarczy zatem ogólny wywód. Wymagane jest wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa i dokumentów źródłowych, na jego potwierdzenie. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek okoliczności faktycznych, uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W związku z tym nie było możliwe dokonanie oceny, czy w razie jej wykonania, nastąpi niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody w majątku wnioskodawcy lub trudnych do odwrócenia dla jego osoby skutków. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.