I SA/Wr 1206/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak- Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2002 r. postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Przedmiotem skargi H. K., reprezentowanego przez pełnomocnika procesowego dor. pod. J. T., było oznaczone w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 lipca 2014 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki, odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 4 sierpnia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że należny w sprawie wpis sądowy nie został uiszczony, a w dniu 28 lipca 2014 r. (data wpływu) pełnomocnik skarżącej wniósł pismo procesowe, w którym złożył oświadczenie, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez stronę skarżącą warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "p.p.s.a." wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Pismem podlegającym opłacie jest między innymi skarga na akt wydany przez organ administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone temu pełnomocnikowi w dniu 4 sierpnia 2014 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 11 sierpnia 2014 r. Akta sprawy potwierdzają jednak, że skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona, w konsekwencji czego podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do oświadczenia o cofnięciu skargi wskazać należy, że nie mogło być one przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Zauważyć bowiem należy, że cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas gdy, nastąpi wszczęcie postępowania (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A, Kabat, M Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie 4, s. 458). Ponadto, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, którego konsekwencją jest umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy skarga wniesiona została skutecznie tzn. jest opłacona i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Jak już wyżej powiedziano, skarga w niniejszej sprawie nie została skutecznie wniesiona, gdyż nie została ona – pomimo wezwania – opłacona stosownym wpisem sądowym. Zatem oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło odnieść oczekiwanego przez stronę skutku w postaci umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a.