I SA/Wr 1209/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-01-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba, której decyzja wymiarowa w podatku od nieruchomości nie została skutecznie doręczona, posiada interes prawny do wniesienia skargi na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez innego podatnika?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący M.Z. nie posiadał interesu prawnego do jej wniesienia. Decyzja wymiarowa w podatku od nieruchomości nie została mu skutecznie doręczona, co oznacza, że nie był stroną postępowania, a postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez innego podatnika (T.Z.) nie wpływało na jego sferę prawną. Brak legitymacji procesowej skutkuje niedopuszczalnością skargi.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał skargę M.Z. i T.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez T.Z. od decyzji Burmistrza ustalającej podatek od nieruchomości. Decyzja Burmistrza została doręczona T.Z., ale nie M.Z. SKO stwierdziło niedopuszczalność odwołania M.Z. z powodu niedoręczenia decyzji, a następnie stwierdziło uchybienie terminu do odwołania przez T.Z. Skarżący M.Z. podniósł zarzut braku interesu prawnego do wniesienia skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę M.Z.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. i T.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 października 2017 r. nr SKO [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę M.Z.
Zaskarżonym postanowieniem z 11 października 2017 r. nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania T.Z. od decyzji Burmistrza L. z 23 lutego 2016 r. nr [...] ustalającej M.Z. i T.Z. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. w wysokości 15.718 zł.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzję Burmistrza L. z 23 lutego 2016 r. doręczono w dniu 18 marca 2016 r. T.Z.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 31 marca 2016 r. M.Z. i T.Z. wnieśli odwołanie od ww. rozstrzygnięcia.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z 11 października 2017 r. nr SKO [...] (doręczone T.Z. w dniu 16 października 2017 r.) skargę wnieśli MZ. i T.Z.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).
Z przepisu art. 50 p.p.s.a. wynika, że legitymacja do wniesienia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego. Pod pojęciem interesu prawnego należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi.
W niniejszej sprawie M.Z. nie był stroną postępowania, w którym zostało wydane zaskarżone postanowienie, a zatem nie posiada on interesu prawnego do wniesienia skargi rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że decyzją z 23 lutego 2016 r. Burmistrz L. ustalił M.Z. i T.Z. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. w wysokości 15.718 zł.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższą decyzję doręczono w dniu 18 marca 2016 r. jedynie T.Z. Z akt sprawy wynika również, że w dniu 31 marca 2016 r. M.Z. i T.Z. wnieśli odwołanie od ww. rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z 11 października 2017 r. nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło niedopuszczalność odwołania M.Z. od decyzji Burmistrza L. z 23 lutego 2016 r., z uwagi na fakt iż ww. odwołującemu się nie została skutecznie doręczona kwestionowana decyzja wymiarowa. Natomiast zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z 11 października 2017 r. nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przez T.Z. Postanowienie z 11 października 2017 r. nr SKO [...] zostało doręczone jego adresatowi - T.Z.
Mając powyższe na uwadze, Sąd zauważa, że zaskarżone w sprawie postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez T.Z. nie oddziałuje w żaden sposób na sferę uprawnień czy obowiązków M.Z. Wskazać bowiem należy, że decyzja wymiarowa Burmistrza L. z 23 lutego 2016 r. ustalająca M.Z. i T.Z. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. nie została w ogóle doręczona M.Z., a zatem ww. podatnikowi nie zaczął biec termin do wniesienia odwołania.
Na marginesie jedynie zaznaczyć wypada, że po skutecznym doręczeniu przez Burmistrza L. decyzji wymiarowej z 23 lutego 2016 r. M.Z., będzie on uprawniony do złożenia odwołania - w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdza, że M.Z. nie był stroną postępowania administracyjnego, wobec tego skarga wniesiona została przez podmiot nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę M.Z. niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło