I SA/Wr 1209/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza L. z dnia 23 lutego 2016 r. ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. w sprawie ze skargi T.Z przy udziale M.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 11 października 2017 r. nr SKO [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza L. z dnia 23 lutego 2016 r. ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. – strona wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji podatkowej z dnia 23 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek jest bezzasadny. Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Cytowany przepis, w powiązaniu z art. 135 p.p.s.a., uprawnia sąd do wstrzymania wykonania aktu, którego dotyczy skarga oraz wszystkich innych aktów i czynności wydanych w granicach sprawy. Sąd rozpoznając skargę na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, nie może na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać wykonania aktów pozostających poza granicami sprawy, w tym decyzji, od której wniesiono odwołanie. W takim przypadku nie zachodzi tożsamość spornego stosunku administracyjnoprawnego wynikającego z zaskarżonego postanowienia oraz stosunku administracyjnoprawnego wynikającego z wymiarowej decyzji podatkowej. Akty te nie kształtują, nie zmieniają ani nie znoszą tego samego stosunku administracyjnoprawnego (por. postanowienie NSA z 28 stycznia 2016 r., I FZ 559/15, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanym wniosku strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, ustalającej wysokość podatku od nieruchomości. Przedmiotem postępowania przed Sądem w niniejszej sprawie nie jest jednak kwestia zasadności opodatkowania strony, ale to, czy przy składaniu odwołania od tej decyzji strona zachowała wszystkie wymogi przewidziane w przepisach Ordynacji podatkowej. Sąd w niniejszej sprawie w ogóle nie może się wypowiadać co do tego czy podatek został słusznie wymierzony. W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.