I SA/Wr 1214/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w organizacji z/s we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o rozłożenie na raty zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę sto ( słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 czerwca 2015 r. wezwano stronę skarżącą w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, usunięcia jej braków formalnych przez podpisanie skargi przez osobę umocowana do jej wniesienia oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS). Przesyłki zawierające odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do usunięcia wyżej wymienionych braków formalnych skargi pomimo tego, że były dwukrotnie awizowane – pierwsze awizo w dniu 22 czerwca 2015 r., powtórne awizo w dniu 30 czerwca 2015 r. – nie zostały podjęte w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia z placówki pocztowej. W związku z tym w dniu 8 lipca 2015 r. przesyłka ta została zwrócona sądowi. W dniu 14 lipca 2015 r. strona skarżąca uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 100 zł, oraz złożyła podpisaną skargę oraz z odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei według art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wymogi formalne skargi określa natomiast art. 57 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tych przepisów skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do pełnomocnictwa należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby udzielające pełnomocnictwa były do tej czynności należycie umocowane. Właściwe zastosowanie tych przepisów daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż wniesiona skarga zawierała braki formalne oraz brak fiskalny uniemożliwiające nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te – pomimo doręczenia wezwania - nie zostały usunięte w zakreślonym w wezwaniu terminie. Jak bowiem wynika z akt, przesyłki zawierające odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do usunięcia jej wyżej wymienionych braków formalnych zostały doręczone skutecznie skarżącej w dniu 6 lipca 2015 r. Informacje zawarte na zwrotnym poświadczeniu odbioru i kopercie (odciski stempli pocztowych wraz z adnotacjami doręczyciela dokonywanymi przy odpowiednich datach uwidocznionych na stemplach oraz na zwrotnym poświadczeniu odbioru) wskazują, że przesyłki były dwukrotnie awizowane w dniach 22 i 30 czerwca 2015 r.; procedura doręczenia przeprowadzona została w sposób prawidłowy, zgodny z art. 73 § 1 – § 3 p.p.s.a. Przesyłki nie zostały podjęte z urzędu pocztowego, co oznacza, iż wezwania do usunięcia braków zostały doręczone w trybie zastępczym. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie ostatnim dniem powyższego okresu był 6 lipca 2015 r. W tej sytuacji bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zakończył się w dniu 13 lipca 2015 r. (poniedziałek). Tymczasem dopiero w dniu 14 lipca 2015 r., ww. braki zostały uzupełnione. Skutkiem uchybienia temu terminowi jest – stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi. Natomiast uzupełnienie braków skargi po upływie terminu powoduje bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym. Wobec odrzucenia skargi, należało stronie skarżącej zwrócić uiszczony wpis sądowy. Stosownie bowiem do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 220 § 1 i 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.