I SA/Wr 1217/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca) Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Aleksandra Słomian po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. przy udziale --- sprawy ze skargi M.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej I. oddala skargę, II. zasądza od Skarbu Państwa (Wojewódzkie Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na rzecz adw. Ł. B. pełnomocnika z urzędu kwotę 309,80 (słownie: trzysta dziewięć 80/100) tytułem zastępstwa procesowego. Burmistrz Miasta L. [...] wydał postanowienie o Nr [...], adresowane do skarżącego M. C. o wznowieniu postępowania podatkowego zakończonego decyzją nr [...]z dnia [...]. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 rok. Z treści uzasadnienia postanowienia wynika, iż postępowanie wznowione ma dotyczyć sprawy łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003r. ustalonego decyzją z dnia [...] o nr [...] której adresatem jest M. C., nieżyjąca już w dacie wydawania decyzji. Marian C. wchodzi w krąg spadkobierców po zmarłej matce. Organ wydający postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie opisanej wyżej zorientował się, iż w sentencji postanowienia o wznowieniu postępowania wpisał błędną datę i nr decyzji zapadłej w sprawie w której wznowił postępowanie. Skutkiem powyższego było wydanie przez Burmistrza Miasta L. z urzędu z powołaniem się na art. 215 w zw. z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm) postanowienia o sprostowaniu zaistniałej omyłki. W sentencji postanowienia wpisano, iż w miejsce decyzji o nr[...] z dnia [...] winien być Nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia o sprostowaniu popełnionej omyłki organ wskazał, iż zamiast podania prawidłowej daty i numeru decyzji, która zapadła w sprawie w której sprostowanym postanowieniem wznowił postępowanie omyłkowo wpisano datę i numer decyzji wydanej już po wznowieniu postępowania. Na postanowienie organu I instancji o sprostowaniu postanowienia o wznowieniu postępowania skarżący wniósł zażalenie. Zarzucił, iż postanowienie o sprostowaniu postanowienia o wznowieniu postępowania w przedmiotowej sprawie tj. sprawie zakończonej wydaniem decyzji w stosunku do nieżyjącej matki nacechowane jest błędami i sprzecznością z obowiązującymi przepisami prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Zdaniem organu odwoławczego zachodziły w sprawie przesłanki do sprostowania postanowienia organu I instancji z dnia [...]. wznawiającego postępowanie podatkowe w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003 rok Błędne oznaczenie decyzji wydanej w stosunku do M. C. nieżyjącej w dacie sporządzania decyzji nie może budzić wątpliwości. Ze względu na zasady legalizmu zdaniem organu odwoławczego uznać należy, że orzeczenia organów podatkowych powinny zawierać prawidłowe dane identyfikacyjne, stąd prawidłowym było sprostowanie dostrzeżonej przez organ I instancji omyłki pisarskiej. Postanowienie organu odwoławczego stało się przedmiotem skargi wniesionej przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Strona skarżąca podniosła, że nie zgadza się z wydanym zaskarżonym postanowieniem, jako że w praktyce działalności Urzędu Miasta Lubań zbyt często dochodzi do prostowania tego rodzaju omyłek. Skarżący zwrócił uwagę, iż to on, a nie organ I instancji zauważył omyłkę w treści postanowienia o wznowieniu postępowania. Podniósł także, iż o tym przypadku powinny być zawiadomione organy ścigania jako że poza prostowaniem tej omyłki pracownicy Urzędu Miasta L. przekroczyli także swoje uprawnienia przy wymiarze zobowiązania podatkowego za 2003r. w stosunku do osoby nieżyjącej. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanową inaczej. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji (postanowienia), jeżeli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), lit. c) i lit. b) ustawy dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 215 § 1 ordynacji podatkowej organ podatkowy może z urzędu prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji . Przywołany przepis nie zawiera definicji tych pojęć, zatem należy mieć na względzie potoczne ich znaczenie. Zatem zdaniem Sądu " inną oczywistą omyłką" w rozumieniu przywołanego przepisu będzie błąd polegający na tym, że w decyzji przez przeoczenie bądź omyłkę pisarską zostało wyrażone coś, co w sposób widoczny jest sprzeczne z myślą wyrażoną przez organ. W orzecznictwie sądownictwa administracyjnego utrwalony został pogląd, że tryb uregulowany w art. 215 § 1 ordynacji podatkowej przewidziany jest wyłącznie do usuwania oczywistych i nieistotnych wadliwości. Z taką sytuacją zaś mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie z sentencji bowiem postanowienia organu I instancji z dnia [...]. Nr [...] wynika, iż przedmiotem wznowienia postępowania jest postępowanie zakończone decyzją z dnia [...]. nr [...], podczas gdy z jego uzasadnienia wynika iż chodzi o wznowienie postępowania zakończonego decyzją skierowaną do nieżyjącej M. C. dnia [...]. o nr [...]. Właśnie uczynienie przez organ podatkowy adresatem decyzji osobę nieżyjącą legło u podstaw wznowienia postępowania podatkowego w wyniku którego takie rozstrzygnięcie zapadło. Nie można zatem mieć wątpliwości, iż postępowanie wznowione związane miało być nie z decyzją którą organ powołał w sentencji postanowienia wznawiającego postępowanie podatkowe (ta decyzja zapadła bowiem po zakończeniu postępowania wznowionego), ale właśnie miało dotyczyć postępowania zakończonego decyzją powołaną w uzasadnieniu postanowienia, którego sentencja zaskarżonym postanowieniem została sprostowana. Badając zebrany w sprawie materiał dowodowy, podnoszone przez skarżącego zarzuty, Sąd nie dopatrzył się innych przesłanek sprostowania przedmiotowego postanowienia poza właśnie dopuszczeniem się przez organ wydający postanowienie o wznowieniu postępowania błędu jakim jest oczywista omyłka pisarska poczyniona w niewłaściwym przywołaniu daty i numeru decyzji , której dotyczy postępowanie wznowione. Podnoszona w skardze okoliczność, iż stanowiące przedmiot skargi postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej zostało wydane wskutek wniosku podatnika a nie z urzędu pozostają dla rozstrzygnięcia kwestii sporu obojętne, zważywszy na fakt, iż zgodnie z przywołanym wcześniej art. 215 § 1 ordynacji podatkowej mającym zastosowanie w sprawie (art. 219 ordynacji ) organ podatkowy może zarówno z urzędu jak i na żądanie strony prostować w drodze postanowienia "inne oczywiste omyłki" w wydanym przez ten organ postanowieniu. Reasumując wobec bezzasadności podnoszonych w skardze zarzutów należało orzec jak w sentencji wyroku zgodnie z art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Orzeczenie o kosztach postępowania, a to kosztów zastępstwa procesowego (adwokata z urzędu) uzasadnia art. 205 § 2 ustawy powołanej wyżej oraz § 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).