I SA/Wr 122/10

Wrocław, dnia 12 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka akcyjna we W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) zasądzić od Ministra Finansów na rzecz A spółka akcyjna we W. kwotę 457 (słownie czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z dnia 04 stycznia 2010 r. A spółka akcyjna we W. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. W 01 lutego 2010 r. Minister Finansów dokonał w oparciu o art. 14e Ordynacji podatkowej zmiany zaskarżonej interpretacji indywidualnej, uznając stanowisko strony skarżącej, zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, za prawidłowe. Zmieniona interpretacja została doręczona stronie skarżącej w dniu 03 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie w sprawie podlega umorzeniu. Art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) reguluje instytucję autokontroli działalności organu administracyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie ze wskazanym przepisem, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w ramach swojej właściwości uwzględnić wniesioną skargę w całości, aż do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z powyższego, warunkiem skorzystania z tego prawa jest uwzględnienie skargi przez organ, co do wszystkich jej żądań. Warunek ten w niniejszej sprawie należy uznać za spełniony. Minister Finansów zmienił bowiem, z dniem 01 lutego 2010 r., zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając za prawidłowe stanowisko strony skarżącej, zawarte we wniosku o wydanie interpretacji. W tej sytuacji dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało je umorzyć. O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 201 §1 w zw. z art. 200 p.p.s.a., w myśl którego, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei o wynagrodzeniu pełnomocnika strony skarżącej orzeczono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 02 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075).